என்றென்றும் மார்க்ஸ்!
மாமேதை காரல் மார்க்ஸ் சிலை, பிப்ரவரி 6 (நாளை) சென்னையில் திறக்கப்பட உள்ளது. அனைத்து வகையான சுரண்டல் வடிவங்களுக்கும் எதிராக அவரது சிந்தனைகள் என்றென்றும் கூர்மையாக நம்மை வழிநடத்துகின்றன.
செல்வத்தின் வடிவம்: முதலாளித்துவ உற்பத்தி முறை நிலவும் சமூகங்களில், செல்வம் என்பது ‘சரக்குகளின் பிரம்மாண்டமான குவியல்’ எனத் தோற்றமளிக்கிறது. உழைப்புச் சக்தியின் மதிப்பு: மற்ற சரக்குகளைப் போலவே, உழைப்புச் சக்தியின் மதிப்பும் அதை உற்பத்தி செய்யத் தேவையான உழைப்பு நேரத்தால் தீர்மானிக்கப்படுகிறது. இரத்தக் காட்டேரி மூலதனம்: மூலதனம் என்பது செத்த உழைப்பு; அது இரத்தக் காட்டேரியைப் போல உயிருள்ள உழைப்பை உறிஞ்சுவதன் மூலமே வாழ்கிறது. உற்பத்தியின் முழுமுதல் விதி: உபரி மதிப்பை உற்பத்தி செய்வதே இந்த உற்பத்தி முறையின் முழுமுதல் விதியாகும். வறுமையின் உற்பத்தி: தொழிலாளி எவ்வளவு அதிகச் செல்வத்தை உற்பத்தி செய்கிறானோ, அவ்வளவு ஏழையாகிறான். செல்வமும் அவலமும்: ஒரு துருவத்தில் செல்வம் குவிவது, மறு துருவத்தில் அவலம் குவிவதற்குச் சமமாகும். உரிமையும் வலிமையும்: இரு சமமான உரிமைகளுக்கு இடையே போட்டி ஏற்படும்போது, வன்முறையே தீர்மானிக்கும் சக்தியாகிறது. சேமிப்பு எனும் வலை: நீங்கள் எவ்வளவு குறைவாக உண்கிறீர்களோ, வாசிக்கிறீர்களோ, அவ்வளவுக்கு உங்கள் மூலதனம் பெருகும்; உங்கள் ஆன்மா வறியதாகும். இயற்கைச் சுரண்டல்: முதலாளித்துவ உற்பத்தி என்பது மண்ணையும் உழைப்பாளர்களையும் சீரழிப்பதன் மூலமே தொழில்நுட்பத்தை வளர்க்கிறது. கடந்த காலத்தின் பாரம்: இறந்த தலைமுறையினரின் மரபுகள், வாழ்வோரின் மூளையில் ஒரு கொடுங்கனவைப் போலப் பாரமாக ஏறியுள்ளன. ஒரே வகை உழைப்பு: ஒரே மாதிரியான வேலையைத் தொடர்ந்து செய்வது ஒரு மனிதனின் உற்சாகத்தையும் வேகத்தையும் அழித்துவிடுகிறது. இயந்திரங்களின் அரசியல்: வேலைநிறுத்தங்களை ஒடுக்குவதற்கு முதலாளிகள் பயன்படுத்தும் மிக வலிமையான ஆயுதம் இயந்திரங்களே. கருத்துகளின் ஆதிக்கம்: கருத்துகளின் புழக்கம் என்பது உண்மையில் ஆளும் வர்க்கத்தின் கருத்துகளின் புழக்கமே ஆகும். மனிதனின் தனித்துவம்: முதலாளித்துவச் சமூகத்தில் மூலதனம் தனித்துவமும் சுதந்திரமும் கொண்டது; ஆனால் உழைக்கும் மனிதன் எவ்விதத் தனித்துவமும் இன்றி மூலதனத்தைச் சார்ந்துள்ளான். நாகரிகத்தின் வளர்ச்சி: மனித உழைப்பின் உற்பத்தித் திறனை அதிகரிப்பதன் மூலமே நாகரிகத்தின் வளர்ச்சி இயங்குகிறது. லாபத்தின் உந்துதல்: லாப விகிதமே முதலாளித்துவ உற்பத்தியின் இயக்கு சக்தியாக இருக்கிறது. மூலதனத்தின் தடை: முதலாளித்துவ உற்பத்திக்கு உண்மையான தடையாக இருப்பது மூலதனமே ஆகும். வட்டிக்குக் கிடைக்கும் மூலதனம்: வட்டி தரும் மூலதனம் என்பது மூலதன உறவின் மிகவும் மேலோட்டமான மற்றும் மாயை நிறைந்த வடிவமாகும். கடன் முறையின் பங்கு: கடன் முறை என்பது உற்பத்திச் ளின் வளர்ச்சியையும் உலகச் சந்தையையும் துரிதப்படுத்துகிறது. அறிவியலின் அவசியம்: பொருள்களின் தோற்றமும் அவற்றின் சாரமும் நேரடியாக ஒன்றிப்போனால், அறிவியலின் அவசியமே இருக்காது. வரலாற்றின் சாராம்சம்: இதுவரை நிலவிய சமுதாயத்தின் எழுதப்பட்ட வரலாறு எல்லாம் வர்க்கப் போராட்டங்களின் வரலாறே. உழைப்பாளர் ஒற்றுமை: உலகத் தொழிலாளர்களே ஒன்று சேருங்கள்! உங்கள் விலங்குகளைத் தவிர இழப்பதற்கு எதுவுமில்லை. வெல்வதற்கோ ஒரு பெரிய உலகம் இருக்கிறது. ஆளும் கருத்துகள்: ஒவ்வொரு காலக்கட்டத்தின் ஆளும் கருத்துகளும் அந்தந்தக் காலத்தின் ஆளும் வர்க்கத்தின் கருத்துகளே. மாற்றமே நிலை: உற்பத்தி கருவிகளைத் தொடர்ந்து புரட்சிகரமாக்காமல் முதலாளித்துவ வர்க்கத்தால் உயிர்வாழ முடியாது. உதிர்ந்து போகும் புனிதம்: திடமான அனைத்தும் காற்றில் கரைகின்றன; புனிதமான அனைத்தும் தீட்டுப்படுகின்றன. அரசு எனும் குழு: நவீன அரசின் நிர்வாகக் குழு என்பது முதலாளித்துவ வர்க்கத்தின் பொது விவகாரங்களை நிர்வகிக்கும் ஒரு குழுவே. வர்க்கங்களின் வளர்ச்சி: முதலாளித்துவ வர்க்கம் வளர வளர, அதற்கு இணையாகப் பாட்டாளி வர்க்கமும் வளர்கிறது. சித்தாந்தத்தின் வலிமை: ஒரு சித்தாந்தம் மக்கள் திரளைக் கவ்விப் பிடிக்கும்போது, அதுவே ஒரு பௌதீகச் சக்தியாக மாறிவிடும். கட்டுக்கடங்காத சக்தி: நவீன முதலாளித்துவச் சமூகம், தான் ஏவிவிட்ட மந்திர சக்திகளைக் கட்டுப்படுத்தத் தெரியாத மந்திரவாதியைப் போன்றது. மறைந்த புனித பிம்பம்: அதுவரை புனிதமாகப் பார்க்கப்பட்ட அனைத்துத் தொழில்களின் புனிதத்தையும் முதலாளித்துவ வர்க்கம் சிதைத்துவிட்டது. பொருளின் அடிமை: தொழிலாளி தான் உற்பத்தி செய்யும் பொருளுக்கே அடிமையாகிறான்; முதலில் வேலைக்காக, பின் வாழ்வாதாரத்திற்காக. மனித இனச் சாரம்: மனிதன் ஒரு இன-உயிர் (Species-being); அவன் தன்னை ஒரு உயிருள்ள சமூக இனமாகவே கருதுகிறான். மதமும் அபினும்: மதம் என்பது ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் பெருமூச்சு; கடவுள் என்பவர் இதயமற்ற உலகின் இதயம்; ஆன்மாவற்ற சூழல்களின் ஆன்மா. உற்பத்தியும் நுகர்வும்: தொழிலாளி எவ்வளவு அதிகமாக உற்பத்தி செய்கிறானோ, அவ்வளவு குறைவாகவே அவனால் நுகர முடிகிறது. உடைமை எனும் முட்டாள்தனம்: தனிச் சொத்துரிமை நம்மை எவ்வளவு முட்டாளாக்கியுள்ளது என்றால், ஒரு பொருள் நம்மிடம் இருந்தால் மட்டுமே அது நமது என நினைக்கிறோம். ஆளும் வர்க்கச் சிந்தனை: ஆளும் வர்க்கத்தின் சிந்தனைகளே ஒரு யுகத்தின் ஆளும் சிந்தனைகளாக உள்ளன. உணர்வும் வாழ்வும்: உணர்வு நிலை வாழ்வைத் தீர்மானிப்பதில்லை; வாழ்நிலையே உணர்வு நிலையைத் தீர்மானிக்கிறது. வரலாற்றின் உருவாக்கம்: மனிதர்கள் தங்கள் வரலாற்றைத் தாங்களே உருவாக்குகிறார்கள்; ஆனால் அவர்கள் நினைத்தபடி அதை உருவாக்க முடிவதில்லை. மூளை மீதான அதிகாரம்: பொருள் உற்பத்திக்கான கருவிகளைக் கொண்ட வர்க்கமே, அறிவு உற்பத்திக்கான கருவிகளையும் தன் வசம் வைத்துள்ளது. உழைப்புப் பிரிவு: உடல் உழைப்புக்கும் மன உழைப்புக்குமான பிரிவு ஏற்படும்போதே உழைப்புப் பிரிவு முழுமையடைகிறது. பொதுவுடைமை நீதி: ஒவ்வொருவரிடமிருந்தும் அவரது திறமைக்கேற்ப; ஒவ்வொருவருக்கும் அவரது தேவைக்கேற்ப! உரிமையின் எல்லை: ஒரு சமூகத்தின் பொருளாதாரக் கட்டமைப்பைத் தாண்டி சட்டம் ஒருபோதும் உயர்ந்துவிட முடியாது. இயற்கையின் பங்கு: உழைப்பு மட்டுமே செல்வத்தின் ஆதாரம் அல்ல; இயற்கையும் பயன்பாட்டு மதிப்புகளின் ஆதாரமே. தொழில்நுட்பமும் சமூகமும்: கைச் செக்கு நிலப்பிரபுத்துவச் சமூகத்தைத் தருகிறது; நீராவிச் செக்கு முதலாளித்துவச் சமூகத்தைத் தருகிறது. உலகை மாற்றுதல்: தத்துவவாதிகள் உலகை விளக்குவதை மட்டுமே செய்துள்ளனர்; ஆனால் செய்ய வேண்டியது உலகை மாற்றுவதுதான். பெண்களின் நிலை: ஒரு சமூகத்தின் முன்னேற்றத்தை அச்சமூகப் பெண்களின் நிலையை வைத்து அளவிட முடியும். சமூக அதிகாரம்: தனிமனிதன் சமூக அதிகாரத்தைத் தன் பாக்கெட்டில் (பணமாக) சுமந்து செல்கிறான். பணம் எனும் விலைமகள்: பணம் என்பது மனிதர்களுக்கும் நாடுகளுக்கும் இடையிலான ஒரு பொதுவான தரகர். பொருளின் மாற்றம்: விளைபொருள் சரக்காகிறது; சரக்கு பரிவர்த்தனை மதிப்பாக மாறுகிறது. மூலதனத்தின் நிலைப்பு: அழிந்துபோகும் சரக்குகளுக்குள் தன்னை இருத்திக் கொள்வதன் மூலம் மூலதனம் தனது மதிப்பின் நிரந்தரத் தன்மையை நிலைநாட்டுகிறது. வாழ்நிலைத் தீர்மானம்: மனிதனின் உணர்வு நிலை அவனது வாழ்வைத் தீர்மானிக்கவில்லை; மனிதனின் சமூக வாழ்நிலையே அவனது உணர்வு நிலையைத் தீர்மானிக்கிறது. உற்பத்தி முரண்பாடு: ஒரு குறிப்பிட்ட கட்டத்தில், சமூகத்தின் உற்பத்திச் சக்திகள் நடைமுறையில் உள்ள உற்பத்தி உறவுகளுடன் முரண்படுகின்றன. சமூக மாற்றத்தின் விதி: ஒரு சமூக அமைப்பு, தனக்குள் இருக்கும் அனைத்து உற்பத்திச் சக்திகளும் வளரும் வரை அழிந்து போவதில்லை. அரசு இயந்திரம்: தொழிலாளர் வர்க்கம் ஏற்கெனவே இருக்கும் அரசு இயந்திரத்தை அப்படியே கைப்பற்றித் தன் தேவைக்காகப் பயன்படுத்த முடியாது. கம்யூன் அமைப்பு: பாரிஸ் கம்யூன் என்பது மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட நகராட்சி உறுப்பினர்களால் உருவாக்கப்பட்டது. வரலாற்றின் நர்த்தனம்: வரலாறு மீண்டும் திரும்புகிறது; முதல் முறை துயர நாடகமாக, இரண்டாம் முறை வேடிக்கைக் கூத்தாக. வரலாற்றுச் சூழல்: மனிதர்கள் தாங்களாகவே தேர்ந்தெடுத்த சூழலில் வரலாற்றைப் படைப்பதில்லை; முந்தைய தலைமுறைகள் விட்டுச் சென்ற சூழலிலேயே படைக்கிறார்கள். எதிர்காலப் புரட்சி: சமூகப் புரட்சியானது அதன் எழுச்சியை இறந்த காலத்திலிருந்து பெற முடியாது, எதிர்காலத்திலிருந்தே பெற முடியும். மதிப்பின் நிர்ணயம்: ஒரு சரக்கின் மதிப்பு அதில் அடங்கியுள்ள மொத்த உழைப்பின் அளவைக் கொண்டே தீர்மானிக்கப்படுகிறது. உபரி மதிப்பு: உபரி மதிப்பு என்பது உழைப்புக்கான வழங்கப்படாத ஊதியத்தைத் தவிர வேறொன்றுமில்லை. விற்பனைப் பொருள்: உழைப்புச் சக்தி என்பது ஒரு சரக்கு; அதை உழைப்பாளி முதலாளிக்கு விற்கிறார். முரண்பட்ட நலன்கள்: மூலதனத்தின் நலன்களும் கூலி உழைப்பின் நலன்களும் ஒன்றுக்கொன்று நேர் எதிரானவை. வர்க்க வளர்ச்சி: உற்பத்தி மூலதனத்தின் வளர்ச்சி என்பது உழைக்கும் வர்க்கத்தின் வளர்ச்சியைக் குறிக்கிறது. கூலிப் போராட்டம்: கூலி என்பது முதலாளிக்கும் தொழிலாளிக்கும் இடையிலான கடுமையான போராட்டத்தாலேயே தீர்மானிக்கப்படுகிறது. லாபத்தின் ரகசியம்: ஒரு சரக்கை அதன் உண்மையான மதிப்புக்கே விற்பதன் மூலமே லாபம் ஈட்டப்படுகிறது. கூலி வீழ்ச்சி: முதலாளித்துவ உற்பத்தியின் பொதுவான போக்கு கூலியை உயர்த்துவதல்ல, குறைப்பதே ஆகும். விளைவும் காரணமும்: தொழிலாளர்கள் விளைவுகளுடன் போராடுகிறார்கள்; அந்த விளைவுகளுக்கான காரணங்களுடன் போராட மறக்கிறார்கள். போட்டியின் தீவிரம்: இயந்திரங்கள் பெருகப் பெருக, தொழிலாளர்களுக்கு இடையிலான போட்டியும் அதிகரிக்கிறது. அந்நியமாதல்: தொழிலாளி தான் உழைத்து உருவாக்கிய பொருளுக்கே ஒரு அந்நியமான பொருளாக மாறுகிறார். வெடிக்கும் உறவுகள்: உற்பத்தியின் சமூகத் தன்மையும் அதன் முதலாளித்துவ வடிவமும் இணக்கமற்ற நிலையை எட்டும்போது வெடிப்பு ஏற்படுகிறது. இயற்கை விதி: முதலாளித்துவ உற்பத்தி ஒரு இயற்கை விதியைப் போலவே தனது சொந்த அழிவைத் தானே உருவாக்குகிறது. புரட்சியே மூச்சு: தொழிலாளர் வர்க்கம் புரட்சிகரமானதாக இல்லாவிட்டால் அது ஒன்றுமே இல்லை. சவக்குழி: முதலாளித்துவ வர்க்கம் தனது சவக்குழியை தானே தோண்டிக் கொள்கிறது. வளர்ச்சியின் தளை: மூலதனக் குவிப்பு என்பது உற்பத்தி முறைக்கு ஒரு தளை ஆக மாறுகிறது. பறிமுதல் செய்பவர்கள்: ஒரு காலத்தில் மற்றவர்களின் உழைப்பைப் பறிமுதல் செய்தவர்கள், இறுதியில் தாங்களே பறிமுதல் செய்யப்படுவார்கள். சமூக உறவு: மூலதனம் என்பது ஒரு பொருள் அல்ல; அது ஒரு குறிப்பிட்ட சமூக உற்பத்தி உறவு. குறைந்தபட்சக் கூலி: கூலி உழைப்பின் சராசரி விலை என்பது உயிர்வாழ்வதற்குத் தேவையான குறைந்தபட்சக் கூலியே ஆகும். தொழிற்சாலை மாற்றம்: நவீனத் தொழில்முறை சிறு பட்டறைகளைப் பிரம்மாண்டமான தொழிற்சாலைகளாக மாற்றியுள்ளது. வளர்ச்சிக் கட்டங்கள்: பாட்டாளி வர்க்கம் பல்வேறு வளர்ச்சிக் கட்டங்களைக் கடந்து செல்கிறது. வர்க்க இருப்பு: மூலதனத்தின் பெருக்கமே முதலாளித்துவ வர்க்கம் உயிர்வாழ்வதற்கான அடிப்படை நிபந்தனை. நிச்சயமற்ற யுகம்: தொடர்ந்து உற்பத்தியை மாற்றுவதும் சமூக அமைதியின்மையும் முதலாளித்துவ யுகத்தின் அடையாளங்கள். உலகச் சந்தை: சந்தைக்கானத் தேவை முதலாளித்துவ வர்க்கத்தை உலகம் முழுவதும் விரட்டுகிறது. உழைப்பின் நோக்கம்: முதலாளித்துவச் சமூகத்தில், சேமிக்கப்பட்ட உழைப்பை அதிகரிக்கவே உயிருள்ள உழைப்பு பயன்படுகிறது. தன்னழிவு: முதலாளித்துவ வர்க்கம் எல்லாவற்றிற்கும் மேலாகத் தன்னையே அழித்துக் கொள்ளும் சக்திகளைப் பிரசவிக்கிறது. கம்யூனிசத்தின் சுருக்கம்: கம்யூனிசக் கொள்கையை ஒரே வரியில் சொல்ல வேண்டுமானால்: “தனிச் சொத்துடைமையை ஒழித்தல்.” தனிமனித சுதந்திரம்: ஒவ்வொரு தனிமனிதனின் சுதந்திரமான வளர்ச்சியே, அனைவரது சுதந்திரமான வளர்ச்சிக்குமான நிபந்தனையாகும். தேசியத் தடைகள்: நாடுகளுக்கு இடையிலான பிரிவினைகளும் பகைகளும் நாளுக்கு நாள் மறைந்து வருகின்றன. குடும்பத் திரை: முதலாளித்துவ வர்க்கம் குடும்பத்தின் மீதிருந்த உணர்ச்சிகரமான திரையைக் கிழித்துவிட்டது. பண மதிப்பு: மனிதனின் தனிப்பட்ட மதிப்பைப் பரிவர்த்தனை மதிப்பாக முதலாளித்துவம் மாற்றிவிட்டது.
செல்வத்தின் வடிவம்: முதலாளித்துவ உற்பத்தி முறை நிலவும் சமூகங்களில், செல்வம் என்பது ‘சரக்குகளின் பிரம்மாண்டமான குவியல்’ எனத் தோற்றமளிக்கிறது. உழைப்புச் சக்தியின் மதிப்பு: மற்ற சரக்குகளைப் போலவே, உழைப்புச் சக்தியின் மதிப்பும் அதை உற்பத்தி செய்யத் தேவையான உழைப்பு நேரத்தால் தீர்மானிக்கப்படுகிறது. இரத்தக் காட்டேரி மூலதனம்: மூலதனம் என்பது செத்த உழைப்பு; அது இரத்தக் காட்டேரியைப் போல உயிருள்ள உழைப்பை உறிஞ்சுவதன் மூலமே வாழ்கிறது. உற்பத்தியின் முழுமுதல் விதி: உபரி மதிப்பை உற்பத்தி செய்வதே இந்த உற்பத்தி முறையின் முழுமுதல் விதியாகும். வறுமையின் உற்பத்தி: தொழிலாளி எவ்வளவு அதிகச் செல்வத்தை உற்பத்தி செய்கிறானோ, அவ்வளவு ஏழையாகிறான். செல்வமும் அவலமும்: ஒரு துருவத்தில் செல்வம் குவிவது, மறு துருவத்தில் அவலம் குவிவதற்குச் சமமாகும். உரிமையும் வலிமையும்: இரு சமமான உரிமைகளுக்கு இடையே போட்டி ஏற்படும்போது, வன்முறையே தீர்மானிக்கும் சக்தியாகிறது. சேமிப்பு எனும் வலை: நீங்கள் எவ்வளவு குறைவாக உண்கிறீர்களோ, வாசிக்கிறீர்களோ, அவ்வளவுக்கு உங்கள் மூலதனம் பெருகும்; உங்கள் ஆன்மா வறியதாகும். இயற்கைச் சுரண்டல்: முதலாளித்துவ உற்பத்தி என்பது மண்ணையும் உழைப்பாளர்களையும் சீரழிப்பதன் மூலமே தொழில்நுட்பத்தை வளர்க்கிறது. கடந்த காலத்தின் பாரம்: இறந்த தலைமுறையினரின் மரபுகள், வாழ்வோரின் மூளையில் ஒரு கொடுங்கனவைப் போலப் பாரமாக ஏறியுள்ளன. ஒரே வகை உழைப்பு: ஒரே மாதிரியான வேலையைத் தொடர்ந்து செய்வது ஒரு மனிதனின் உற்சாகத்தையும் வேகத்தையும் அழித்துவிடுகிறது. இயந்திரங்களின் அரசியல்: வேலைநிறுத்தங்களை ஒடுக்குவதற்கு முதலாளிகள் பயன்படுத்தும் மிக வலிமையான ஆயுதம் இயந்திரங்களே. கருத்துகளின் ஆதிக்கம்: கருத்துகளின் புழக்கம் என்பது உண்மையில் ஆளும் வர்க்கத்தின் கருத்துகளின் புழக்கமே ஆகும். மனிதனின் தனித்துவம்: முதலாளித்துவச் சமூகத்தில் மூலதனம் தனித்துவமும் சுதந்திரமும் கொண்டது; ஆனால் உழைக்கும் மனிதன் எவ்விதத் தனித்துவமும் இன்றி மூலதனத்தைச் சார்ந்துள்ளான். நாகரிகத்தின் வளர்ச்சி: மனித உழைப்பின் உற்பத்தித் திறனை அதிகரிப்பதன் மூலமே நாகரிகத்தின் வளர்ச்சி இயங்குகிறது. லாபத்தின் உந்துதல்: லாப விகிதமே முதலாளித்துவ உற்பத்தியின் இயக்கு சக்தியாக இருக்கிறது. மூலதனத்தின் தடை: முதலாளித்துவ உற்பத்திக்கு உண்மையான தடையாக இருப்பது மூலதனமே ஆகும். வட்டிக்குக் கிடைக்கும் மூலதனம்: வட்டி தரும் மூலதனம் என்பது மூலதன உறவின் மிகவும் மேலோட்டமான மற்றும் மாயை நிறைந்த வடிவமாகும். கடன் முறையின் பங்கு: கடன் முறை என்பது உற்பத்திச் ளின் வளர்ச்சியையும் உலகச் சந்தையையும் துரிதப்படுத்துகிறது. அறிவியலின் அவசியம்: பொருள்களின் தோற்றமும் அவற்றின் சாரமும் நேரடியாக ஒன்றிப்போனால், அறிவியலின் அவசியமே இருக்காது. வரலாற்றின் சாராம்சம்: இதுவரை நிலவிய சமுதாயத்தின் எழுதப்பட்ட வரலாறு எல்லாம் வர்க்கப் போராட்டங்களின் வரலாறே. உழைப்பாளர் ஒற்றுமை: உலகத் தொழிலாளர்களே ஒன்று சேருங்கள்! உங்கள் விலங்குகளைத் தவிர இழப்பதற்கு எதுவுமில்லை. வெல்வதற்கோ ஒரு பெரிய உலகம் இருக்கிறது. ஆளும் கருத்துகள்: ஒவ்வொரு காலக்கட்டத்தின் ஆளும் கருத்துகளும் அந்தந்தக் காலத்தின் ஆளும் வர்க்கத்தின் கருத்துகளே. மாற்றமே நிலை: உற்பத்தி கருவிகளைத் தொடர்ந்து புரட்சிகரமாக்காமல் முதலாளித்துவ வர்க்கத்தால் உயிர்வாழ முடியாது. உதிர்ந்து போகும் புனிதம்: திடமான அனைத்தும் காற்றில் கரைகின்றன; புனிதமான அனைத்தும் தீட்டுப்படுகின்றன. அரசு எனும் குழு: நவீன அரசின் நிர்வாகக் குழு என்பது முதலாளித்துவ வர்க்கத்தின் பொது விவகாரங்களை நிர்வகிக்கும் ஒரு குழுவே. வர்க்கங்களின் வளர்ச்சி: முதலாளித்துவ வர்க்கம் வளர வளர, அதற்கு இணையாகப் பாட்டாளி வர்க்கமும் வளர்கிறது. சித்தாந்தத்தின் வலிமை: ஒரு சித்தாந்தம் மக்கள் திரளைக் கவ்விப் பிடிக்கும்போது, அதுவே ஒரு பௌதீகச் சக்தியாக மாறிவிடும். கட்டுக்கடங்காத சக்தி: நவீன முதலாளித்துவச் சமூகம், தான் ஏவிவிட்ட மந்திர சக்திகளைக் கட்டுப்படுத்தத் தெரியாத மந்திரவாதியைப் போன்றது. மறைந்த புனித பிம்பம்: அதுவரை புனிதமாகப் பார்க்கப்பட்ட அனைத்துத் தொழில்களின் புனிதத்தையும் முதலாளித்துவ வர்க்கம் சிதைத்துவிட்டது. பொருளின் அடிமை: தொழிலாளி தான் உற்பத்தி செய்யும் பொருளுக்கே அடிமையாகிறான்; முதலில் வேலைக்காக, பின் வாழ்வாதாரத்திற்காக. மனித இனச் சாரம்: மனிதன் ஒரு இன-உயிர் (Species-being); அவன் தன்னை ஒரு உயிருள்ள சமூக இனமாகவே கருதுகிறான். மதமும் அபினும்: மதம் என்பது ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் பெருமூச்சு; கடவுள் என்பவர் இதயமற்ற உலகின் இதயம்; ஆன்மாவற்ற சூழல்களின் ஆன்மா. உற்பத்தியும் நுகர்வும்: தொழிலாளி எவ்வளவு அதிகமாக உற்பத்தி செய்கிறானோ, அவ்வளவு குறைவாகவே அவனால் நுகர முடிகிறது. உடைமை எனும் முட்டாள்தனம்: தனிச் சொத்துரிமை நம்மை எவ்வளவு முட்டாளாக்கியுள்ளது என்றால், ஒரு பொருள் நம்மிடம் இருந்தால் மட்டுமே அது நமது என நினைக்கிறோம். ஆளும் வர்க்கச் சிந்தனை: ஆளும் வர்க்கத்தின் சிந்தனைகளே ஒரு யுகத்தின் ஆளும் சிந்தனைகளாக உள்ளன. உணர்வும் வாழ்வும்: உணர்வு நிலை வாழ்வைத் தீர்மானிப்பதில்லை; வாழ்நிலையே உணர்வு நிலையைத் தீர்மானிக்கிறது. வரலாற்றின் உருவாக்கம்: மனிதர்கள் தங்கள் வரலாற்றைத் தாங்களே உருவாக்குகிறார்கள்; ஆனால் அவர்கள் நினைத்தபடி அதை உருவாக்க முடிவதில்லை. மூளை மீதான அதிகாரம்: பொருள் உற்பத்திக்கான கருவிகளைக் கொண்ட வர்க்கமே, அறிவு உற்பத்திக்கான கருவிகளையும் தன் வசம் வைத்துள்ளது. உழைப்புப் பிரிவு: உடல் உழைப்புக்கும் மன உழைப்புக்குமான பிரிவு ஏற்படும்போதே உழைப்புப் பிரிவு முழுமையடைகிறது. பொதுவுடைமை நீதி: ஒவ்வொருவரிடமிருந்தும் அவரது திறமைக்கேற்ப; ஒவ்வொருவருக்கும் அவரது தேவைக்கேற்ப! உரிமையின் எல்லை: ஒரு சமூகத்தின் பொருளாதாரக் கட்டமைப்பைத் தாண்டி சட்டம் ஒருபோதும் உயர்ந்துவிட முடியாது. இயற்கையின் பங்கு: உழைப்பு மட்டுமே செல்வத்தின் ஆதாரம் அல்ல; இயற்கையும் பயன்பாட்டு மதிப்புகளின் ஆதாரமே. தொழில்நுட்பமும் சமூகமும்: கைச் செக்கு நிலப்பிரபுத்துவச் சமூகத்தைத் தருகிறது; நீராவிச் செக்கு முதலாளித்துவச் சமூகத்தைத் தருகிறது. உலகை மாற்றுதல்: தத்துவவாதிகள் உலகை விளக்குவதை மட்டுமே செய்துள்ளனர்; ஆனால் செய்ய வேண்டியது உலகை மாற்றுவதுதான். பெண்களின் நிலை: ஒரு சமூகத்தின் முன்னேற்றத்தை அச்சமூகப் பெண்களின் நிலையை வைத்து அளவிட முடியும். சமூக அதிகாரம்: தனிமனிதன் சமூக அதிகாரத்தைத் தன் பாக்கெட்டில் (பணமாக) சுமந்து செல்கிறான். பணம் எனும் விலைமகள்: பணம் என்பது மனிதர்களுக்கும் நாடுகளுக்கும் இடையிலான ஒரு பொதுவான தரகர். பொருளின் மாற்றம்: விளைபொருள் சரக்காகிறது; சரக்கு பரிவர்த்தனை மதிப்பாக மாறுகிறது. மூலதனத்தின் நிலைப்பு: அழிந்துபோகும் சரக்குகளுக்குள் தன்னை இருத்திக் கொள்வதன் மூலம் மூலதனம் தனது மதிப்பின் நிரந்தரத் தன்மையை நிலைநாட்டுகிறது. வாழ்நிலைத் தீர்மானம்: மனிதனின் உணர்வு நிலை அவனது வாழ்வைத் தீர்மானிக்கவில்லை; மனிதனின் சமூக வாழ்நிலையே அவனது உணர்வு நிலையைத் தீர்மானிக்கிறது. உற்பத்தி முரண்பாடு: ஒரு குறிப்பிட்ட கட்டத்தில், சமூகத்தின் உற்பத்திச் சக்திகள் நடைமுறையில் உள்ள உற்பத்தி உறவுகளுடன் முரண்படுகின்றன. சமூக மாற்றத்தின் விதி: ஒரு சமூக அமைப்பு, தனக்குள் இருக்கும் அனைத்து உற்பத்திச் சக்திகளும் வளரும் வரை அழிந்து போவதில்லை. அரசு இயந்திரம்: தொழிலாளர் வர்க்கம் ஏற்கெனவே இருக்கும் அரசு இயந்திரத்தை அப்படியே கைப்பற்றித் தன் தேவைக்காகப் பயன்படுத்த முடியாது. கம்யூன் அமைப்பு: பாரிஸ் கம்யூன் என்பது மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட நகராட்சி உறுப்பினர்களால் உருவாக்கப்பட்டது. வரலாற்றின் நர்த்தனம்: வரலாறு மீண்டும் திரும்புகிறது; முதல் முறை துயர நாடகமாக, இரண்டாம் முறை வேடிக்கைக் கூத்தாக. வரலாற்றுச் சூழல்: மனிதர்கள் தாங்களாகவே தேர்ந்தெடுத்த சூழலில் வரலாற்றைப் படைப்பதில்லை; முந்தைய தலைமுறைகள் விட்டுச் சென்ற சூழலிலேயே படைக்கிறார்கள். எதிர்காலப் புரட்சி: சமூகப் புரட்சியானது அதன் எழுச்சியை இறந்த காலத்திலிருந்து பெற முடியாது, எதிர்காலத்திலிருந்தே பெற முடியும். மதிப்பின் நிர்ணயம்: ஒரு சரக்கின் மதிப்பு அதில் அடங்கியுள்ள மொத்த உழைப்பின் அளவைக் கொண்டே தீர்மானிக்கப்படுகிறது. உபரி மதிப்பு: உபரி மதிப்பு என்பது உழைப்புக்கான வழங்கப்படாத ஊதியத்தைத் தவிர வேறொன்றுமில்லை. விற்பனைப் பொருள்: உழைப்புச் சக்தி என்பது ஒரு சரக்கு; அதை உழைப்பாளி முதலாளிக்கு விற்கிறார். முரண்பட்ட நலன்கள்: மூலதனத்தின் நலன்களும் கூலி உழைப்பின் நலன்களும் ஒன்றுக்கொன்று நேர் எதிரானவை. வர்க்க வளர்ச்சி: உற்பத்தி மூலதனத்தின் வளர்ச்சி என்பது உழைக்கும் வர்க்கத்தின் வளர்ச்சியைக் குறிக்கிறது. கூலிப் போராட்டம்: கூலி என்பது முதலாளிக்கும் தொழிலாளிக்கும் இடையிலான கடுமையான போராட்டத்தாலேயே தீர்மானிக்கப்படுகிறது. லாபத்தின் ரகசியம்: ஒரு சரக்கை அதன் உண்மையான மதிப்புக்கே விற்பதன் மூலமே லாபம் ஈட்டப்படுகிறது. கூலி வீழ்ச்சி: முதலாளித்துவ உற்பத்தியின் பொதுவான போக்கு கூலியை உயர்த்துவதல்ல, குறைப்பதே ஆகும். விளைவும் காரணமும்: தொழிலாளர்கள் விளைவுகளுடன் போராடுகிறார்கள்; அந்த விளைவுகளுக்கான காரணங்களுடன் போராட மறக்கிறார்கள். போட்டியின் தீவிரம்: இயந்திரங்கள் பெருகப் பெருக, தொழிலாளர்களுக்கு இடையிலான போட்டியும் அதிகரிக்கிறது. அந்நியமாதல்: தொழிலாளி தான் உழைத்து உருவாக்கிய பொருளுக்கே ஒரு அந்நியமான பொருளாக மாறுகிறார். வெடிக்கும் உறவுகள்: உற்பத்தியின் சமூகத் தன்மையும் அதன் முதலாளித்துவ வடிவமும் இணக்கமற்ற நிலையை எட்டும்போது வெடிப்பு ஏற்படுகிறது. இயற்கை விதி: முதலாளித்துவ உற்பத்தி ஒரு இயற்கை விதியைப் போலவே தனது சொந்த அழிவைத் தானே உருவாக்குகிறது. புரட்சியே மூச்சு: தொழிலாளர் வர்க்கம் புரட்சிகரமானதாக இல்லாவிட்டால் அது ஒன்றுமே இல்லை. சவக்குழி: முதலாளித்துவ வர்க்கம் தனது சவக்குழியை தானே தோண்டிக் கொள்கிறது. வளர்ச்சியின் தளை: மூலதனக் குவிப்பு என்பது உற்பத்தி முறைக்கு ஒரு தளை ஆக மாறுகிறது. பறிமுதல் செய்பவர்கள்: ஒரு காலத்தில் மற்றவர்களின் உழைப்பைப் பறிமுதல் செய்தவர்கள், இறுதியில் தாங்களே பறிமுதல் செய்யப்படுவார்கள். சமூக உறவு: மூலதனம் என்பது ஒரு பொருள் அல்ல; அது ஒரு குறிப்பிட்ட சமூக உற்பத்தி உறவு. குறைந்தபட்சக் கூலி: கூலி உழைப்பின் சராசரி விலை என்பது உயிர்வாழ்வதற்குத் தேவையான குறைந்தபட்சக் கூலியே ஆகும். தொழிற்சாலை மாற்றம்: நவீனத் தொழில்முறை சிறு பட்டறைகளைப் பிரம்மாண்டமான தொழிற்சாலைகளாக மாற்றியுள்ளது. வளர்ச்சிக் கட்டங்கள்: பாட்டாளி வர்க்கம் பல்வேறு வளர்ச்சிக் கட்டங்களைக் கடந்து செல்கிறது. வர்க்க இருப்பு: மூலதனத்தின் பெருக்கமே முதலாளித்துவ வர்க்கம் உயிர்வாழ்வதற்கான அடிப்படை நிபந்தனை. நிச்சயமற்ற யுகம்: தொடர்ந்து உற்பத்தியை மாற்றுவதும் சமூக அமைதியின்மையும் முதலாளித்துவ யுகத்தின் அடையாளங்கள். உலகச் சந்தை: சந்தைக்கானத் தேவை முதலாளித்துவ வர்க்கத்தை உலகம் முழுவதும் விரட்டுகிறது. உழைப்பின் நோக்கம்: முதலாளித்துவச் சமூகத்தில், சேமிக்கப்பட்ட உழைப்பை அதிகரிக்கவே உயிருள்ள உழைப்பு பயன்படுகிறது. தன்னழிவு: முதலாளித்துவ வர்க்கம் எல்லாவற்றிற்கும் மேலாகத் தன்னையே அழித்துக் கொள்ளும் சக்திகளைப் பிரசவிக்கிறது. கம்யூனிசத்தின் சுருக்கம்: கம்யூனிசக் கொள்கையை ஒரே வரியில் சொல்ல வேண்டுமானால்: “தனிச் சொத்துடைமையை ஒழித்தல்.” தனிமனித சுதந்திரம்: ஒவ்வொரு தனிமனிதனின் சுதந்திரமான வளர்ச்சியே, அனைவரது சுதந்திரமான வளர்ச்சிக்குமான நிபந்தனையாகும். தேசியத் தடைகள்: நாடுகளுக்கு இடையிலான பிரிவினைகளும் பகைகளும் நாளுக்கு நாள் மறைந்து வருகின்றன. குடும்பத் திரை: முதலாளித்துவ வர்க்கம் குடும்பத்தின் மீதிருந்த உணர்ச்சிகரமான திரையைக் கிழித்துவிட்டது. பண மதிப்பு: மனிதனின் தனிப்பட்ட மதிப்பைப் பரிவர்த்தனை மதிப்பாக முதலாளித்துவம் மாற்றிவிட்டது. அரசியல் அதிகாரம்: அரசியல் அதிகாரம் என்பது ஒரு வர்க்கம் மற்றொரு வர்க்கத்தை ஒடுக்குவதற்குப் பயன்படுத்தும் ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட சக்தியே. தொழிலாளர் இணைப்பு: தொழில்துறையின் முன்னேற்றம் தொழிலாளர்களின் தனிமையை ஒழித்துப் புரட்சிகரமான கூட்டமைப்பை உருவாக்குகிறது. இயந்திரத்தின் தாக்கம்: இயந்திரங்களின் பயன்பாட்டால் பாட்டாளிகளின் வேலை அதன் தனித்துவமானத் தன்மையை இழந்துவிட்டது. நடுத்தர வர்க்க வீழ்ச்சி: நடுத்தர வர்க்கத்தின் கீழ்மட்டத்தினர் படிப்படியாகப் பாட்டாளி வர்க்கத்திற்குள் தள்ளப்படுகின்றனர். உண்மையான புரட்சியாளர்கள்: இன்றைய நிலையில் பாட்டாளி வர்க்கம் மட்டுமே உண்மையான புரட்சிகர வர்க்கமாகும். கம்யூனிச இலக்கு: பாட்டாளிகளை ஒரு வர்க்கமாகத் திரட்டுவதே கம்யூனிஸ்டுகளின் உடனடி நோக்கமாகும். ஒழுக்கவாதம்: கம்யூனிஸ்டுகள் வெற்று ஒழுக்கப் பாடங்களைப் போதிப்பதில்லை. வெளிப்படைத் தன்மை: கம்யூனிஸ்டுகள் தங்கள் கருத்துகளையும் நோக்கங்களையும் மறைக்க விரும்புவதில்லை. ஆளும் வர்க்க நடுக்கம்: கம்யூனிசப் புரட்சியைக் கண்டு ஆளும் வர்க்கங்கள் நடுங்கட்டும். அதிகாரக் கைப்பற்றல்: பாட்டாளி வர்க்கம் தனது அரசியல் மேலாதிக்கத்தைப் பயன்படுத்தி முதலாளிகளிடமிருந்து மூலதனத்தைப் பறிக்கும். புதிய சமூகம்: பழைய முதலாளித்துவச் சமூகத்திற்குப் பதில், அனை வரின் வளர்ச்சிக்கும் வழிவகுக்கும் ஒரு புதிய பொன்னுலகம் நிச்சயம் உருவாகும்.