இடதுசாரிகள் இல்லாத ஜனநாயகம் அர்த்தமற்றது!
தமிழ்நாட்டின் தற்போதைய அரசியல் சூழலில் தொகுதிப் பங்கீடு குறித்த பேச்சுவார்த்தைகள் சூடுபிடித்துள்ளன. குறிப்பாக, திராவிட முன்னேற்றக் கழகத்தின் தலைமையிலான கூட்டணியில் இடதுசாரி கட்சிகளுக்கான இட ஒதுக்கீடு என்பது வெறும் எண்களைச் சார்ந்த விவகாரம் மட்டுமல்ல; அது இந்த மண்ணின் ஜனநாயக மாண்பையும், உழைக்கும் மக்களின் உரிமைகளையும் காப்பதற்கான ஒரு தார்மீகத் தேவையாகும். ஜனநாயகத்தின் அறச்சாட்சி ஜனநாயகத்தில் இடதுசாரிகளின் இருப்பு என்பது மிகவும் அடிப்படையானது. மனிதாபிமானம், மனித உரிமை, பெண்ணுரிமை, சாதிய ஒடுக்குமுறை மற்றும் ஆதிக்க எதிர்ப்பு என சமூகத்தின் அனைத்து அறப்போராட்டங்களுக்கும் அடிப்படை ஆதாரமாகத் திகழ்வது இடதுசாரித் தத்துவமே. “இடதுசாரிகள் இல்லாத அரசியல் என்பது அர்த்தமற்ற ஒரு அரசியலாகவே இருக்கும்” என்பது ஒரு மிகச்சரியான அவதானிப்பு. இன்று நாம் அனுபவித்து வரும் பல அடிப்படை உரிமைகள் இடதுசாரிகளின் நீண்டகாலப் போராட்டத்தால் விளைந்தவை. எட்டு மணி நேர வேலை வாய்ப்பு, தகவல் அறியும் உரிமைச் சட்டம், மகாத்மா காந்தி ஊரக வேலைவாய்ப்புத் திட்டம் எனப் பட்டியல் நீண்டு கொண்டே போகிறது. இவை அனைத்தும் இடதுசாரிகள் கொடுத்த அழுத்தத்தினால் சாத்தியமானவை. ஆனால், இன்று தேர்தல் என்று வரும்போது, இந்தத் தியாகங்களும் பங்களிப்புகளும் போதிய அளவு அங்கீகரிக்கப்படுகின்றனவா என்ற கேள்வி எழுகிறது. களப்பணியும் அமைப்பு ரீதியான பலமும் தமிழகத்தைப் பொறுத்தவரை, இடதுசாரிக் கட்சிகள் என்பவை வெறும் தேர்தல் நேரத்துக் கட்சிகள் அல்ல. 365 நாட்களும் மக்களுக்காகக் களத்தில் நிற்பவை. ஒரு சட்டமன்றத் தொகுதியில் 2% அல்லது 3% வாக்குகள் மட்டுமே ஒரு இடதுசாரிக் கட்சிக்கு இருக்கலாம் என்று சிலர் கணக்கிடலாம். ஆனால், அந்த வாக்குகள் என்பவை உறுதியானவை; கொள்கைப் பிடிப்புள்ளவை. குறிப்பாக, தமிழகத்தின் அனைத்து மாவட்டங்களிலும் அமைப்பு ரீதியான கட்டமைப்பைக் கொண்டிருப்பவை இடதுசாரி இயக்கங்கள். கூட்டணி நெறியின் அடிப்படையில், மற்ற கட்சிகள் போட்டியிடும் இடங்களிலும் முழுமையான அர்ப்பணிப்புடன் வேலை செய்பவர்கள் இடதுசாரித் தோழர்கள். இத்தகைய உழைப்பையும், உறுதியையும் கருத்தில் கொள்ளும்போது, அவர்களுக்கு வழங்கப்படும் தொகுதிகளின் எண்ணிக்கை என்பது அவர்களின் உண்மையான பலத்தைப் பிரதிபலிப்பதாக இருக்க வேண்டும். சட்டமன்றத்தில் இடதுசாரிக் குரலின் தேவை சட்டமன்றத்தில் இடதுசாரிகளின் எண்ணிக்கை குறைவது என்பது மக்கள் பிரச்சனைகளுக்கான குரல் தேய்ந்து போவதற்குச் சமம். 2011-ஆம் ஆண்டு வரை அதிக இடங்களில் போட்டியிட்ட இடதுசாரிகள், பின்னர் படிப்படியாகக் குறைக்கப்பட்டனர். ஒரு காலகட்டத்தில் சட்டமன்றத்திற்கே செல்ல முடியாத நிலை கூட ஏற்பட்டது. இன்று நாடாளுமன்றத்தில் தோழர் சுப்பராயன் அல்லது சு. வெங்கடேசன் போன்றவர்கள் எழுப்பும் தர்க்கரீதியான வாதங்கள் ஆளும் வர்க்கத்தை அதிர வைக்கின்றன. அந்த ஆளுமை, அந்தத் தரவுகள், அந்த மக்கள் சார்பு நிலை என்பது மற்றவர்களிடம் காணக் கிடைக்காத ஒன்று. இதே போன்றதொரு வீரியமிக்க குரல் தமிழக சட்டமன்றத்திலும் ஒலிக்க வேண்டியது அதி முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாகும். சட்டமன்றத்தில் எண்ணிக்கை என்பது ஒரு அலங்காரமல்ல; அது ஒரு அதிகாரக் கருவி. மக்கள் நலத் திட்டங்களைச் சரியாகக் கொண்டு சேர்க்கவும், அதிகார வர்க்கத்தின் தவறுகளைத் தட்டிக் கேட்கவும் ஆட்சியாளர்களுக்குச் சுட்டிக்காட்டவும் சட்டமன்றத்தில் இடதுசாரிகளின் பலம் கூட வேண்டும். நிலைத்தன்மைக்குத் தேவை நீதி தி.மு.க தலைமையிலான கூட்டணி ஒரு வெற்றிக் கூட்டணியாக இன்று காட்சியளிக்கலாம். ஆனால், அந்த வெற்றியைத் தக்கவைத்துக் கொள்ளவும், கூட்டணியின் நிலைத்தன்மையை (Stability) உறுதிப்படுத்தவும் கொள்கைப் பூர்வமான கட்சிகளைப் பலப்படுத்துவது அவசியம். உண்மையான மற்றும் கொள்கைப் பூர்வமாக கூட்டணியில் உறுதியாக நிற்கும் இடதுசாரிக் கட்சிகளுக்கு இடங்களைக் குறைப்பது, எதிர்காலத்தில் கூட்டணியின் அடித்தளத்தையே பாதிக்கலாம். கீழே உள்ள தொண்டர்கள் மட்டத்தில் ஒரு சோர்வை அது ஏற்படுத்தக்கூடும். ஒரு கூட்டணியின் வெற்றி என்பது தலைவர்கள் கைகுலுக்குவதில் இல்லை; அது அடிமட்டத் தொண்டர்கள் உற்சாகமாக வேலை செய்வதில்தான் இருக்கிறது. இடதுசாரிகளுக்கு உரிய இடங்களை அளிப்பதன் மூலமே அந்த உற்சாகத்தைத் தக்கவைக்க முடியும். செங்கொடிகளின் அவசியம் இலங்கை போன்ற நாடுகளில் இடதுசாரிகளின் பலம் குறைந்ததால்தான் அங்கு இனவாதம் போன்ற தீய சக்திகள் தலைதூக்கின. தமிழ்நாட்டிலும் அத்தகைய சூழல் உருவாகாமல் தடுக்க, மதவாத மற்றும் பாசிச சக்திகளுக்கு எதிராகத் தெளிவான தத்துவார்த்தப் பிடிப்புள்ள இடதுசாரிகள் வலுவாக இருக்க வேண்டும். எனவே, இந்தத் தேர்தலில் இடதுசாரிக் கட்சிகளுக்குக் கூடுதல் தொகுதிகளை ஒதுக்கீடு செய்வது காலத்தின் கட்டாயம். அது வெறும் இடப் பங்கீடு அல்ல; தமிழகத்தின் ஜனநாயக எதிர்காலத்தைப் பாதுகாப்பதற்கான ஒரு முதலீடு.
“இடதுசாரிகளை அரசியலில் இருந்து ஒதுக்கிவிட்டால், மொத்த அரசியலுமே வேறு ஒரு தவறான திசைக்குச் சென்றுவிடும். அவர்கள் இருக்கும்போதுதான் ஆளும் வர்க்கத்தைக் கேள்வி கேட்கவும், சரியான பாதையில் ஜனநாயகத்தை வழிநடத்தவும் முடியும்.”