நிரம்பாத வகுப்பறைகள் தமிழ்நாட்டின் பொறியியல் கல்லூரிகளும் ஒரு கட்டமைப்பு நெருக்கடியும் - ராஜூபாய்

<p><strong>நிரம்பாத வகுப்பறைகள் தமிழ்நாட்டின் பொறியியல் கல்லூரிகளும் ஒரு கட்டமைப்பு நெருக்கடியும் - ராஜூபாய்</strong></p><p>தமிழ்நாட்டின் பொறியியல் கல்வித் துறை இன்று ஒரு விந்தையானமுரண்பாட்டை எதிர்கொண்டுள் ளது. ஒருபுறம், கணினி அறிவியல், செயற்கை நுண்ணறிவு, தரவு அறிவியல்போன்ற ஒரு சில துறைகளுக்கான போட்டி வரலாறு காணாத உச்சத்தை எட்டியுள்ளது; சென்னை கிண்டிபொறியியல் கல்லூரியில் கணினி அறிவியல் பிரிவின் இறுதி வெட்டுமதிப்பெண் (கட்-ஆப்) 200-க்கு 199.5 ஆக இருந்தது. மறுபுறம், நூற்றுக்கணக்கான தனியார் பொறியியல்கல்லூரிகள் மாணவர்களே இன்றி வெறிச்சோடிக் கிடக்கின்றன. இந்த இரட்டை நிலை தற்செயலானதல்ல; இது ஒரு கால் நூற்றாண்டு காலமாக உருவாகிவந்த கட்டமைப்புச் சிதைவின் வெளிப்பாடு.இந்த நிலையை மீண்டும் விவாதத்திற்குக் கொண்டுவந்தது கல்வியியலாளர் டாக்டர் வி.கே. பாலமுருகன்என்பாரின் ஒரு பதிவு.</p><p>“தமிழ்நாட்டில் 422 பொறியியல் கல்லூரிகள்உள்ளன. 2026 பொறியியல் சேர்க்கை கலந்தாய்வின் இரண்டாம் சுற்று இப்போதுதான் முடிந்துள்ளது. 167 கல்லூரிகள் தங்கள் இடங்களில் 10 சதவீதத்திற்கும் குறைவாகவே நிரப்பியுள்ளன. 23 கல்லூரிகளில் ஒரு மாணவர் கூட சேரவில்லை. சென்றஆண்டும் நிலைமை வேறாக இருக்க வில்லை” என்று அவர் குறிப்பிட்டார். இத்தகைய கல்லூரிகள் எப்படி நிலைத்திருக் கின்றன, அவை தரமான கல்வியை வழங்க முடியுமா, இது அரசின் கொள்கைத் தலையீட்டைக் கோரும் ஒரு கட்டமைப்பு நெருக்கடியின் முன்னறிவிப்பா என்ற அவரது கேள்விகள் மிகவும் பொருத்தமானவை.</p><p><br></p><p><strong>புள்ளிவிவரங்கள் என்ன சொல்கின்றன?</strong></p><p>2026 பொறியியல் சேர்க்கைக் கலந்தாய்வில் (TNEA) பங்கேற்ற கல்லூரிகளின் எண்ணிக்கை 422; மொத்த இடங்கள் சுமார் 1,81,436. ஆனால் முதல் சுற்று முடிவில் மட்டும் 24,674 இடங்களே நிரப்பப்பட்டன; 1,56,762 இடங்கள் காலியாக இருந்தன. முதல் சுற்றில் 146 கல்லூரிகளுக்கு ஒரு ஒதுக்கீடும் கிடைக்கவில்லை; 294 கல்லூரிகளுக்கு ஒற்றை இலக்க ஒதுக்கீடுகளேகிடைத்தன. இரண்டாம் சுற்று முடிவில் சுமார் 79,000 மாணவர்களுக்கு இடங்கள் தற்காலிகமாக ஒதுக்கப்பட்டன.கடந்த 2025-ஆம் ஆண்டு இரண்டாம் சுற்றில் 423 கல்லூரிகளில் 148 கல்லூரிகள்10 சதவீதத்திற்கும் குறைவாக நிரம்பியிருந் தன; 22 கல்லூரிகளில் யாரும் சேரவில்லை. எனவே இந்த ஆண்டுஎண்கள் அந்தப் போக்கோடு ஒத்துப்போகின்றன. இது ஓராண்டு தற்செயல் அல்ல, தொடர்ந்து வரும் ஒருநோய்க்குறியே என்பதை இந்தத் தரவுகள் உறுதிப்படுத்துகின்றன.இந்த வெறுமை புதிதல்ல. 2017-18 கல்வியாண்டில் மாநிலத்தின் 2.73 லட்சம் முதலாம் ஆண்டு இடங்களில் 1.2 லட்சத்திற்கும் மேற்பட்ட இடங்களுக்கு ஆட்கள் இல்லை. 2019-இல் பாதிக்கும்மேற்பட்ட இடங்கள் — 1.72 லட்சத்தில் 83,296 மட்டுமே — நிரம்பின. 2024-25-இல் மூன்றாம்சுற்று முடிவில் 54,587 இடங்கள் காலியாகஇருந்தன. அதாவது கடந்த பத்தாண்டு களாக மாநிலத்தில் இருக்கும் பொறியியல்இடங்களில் கிட்டத்தட்ட பாதி நிரம்பாம லேயே இருந்துவருகிறது.</p><p><br></p><p><strong>வரலாற்றுப் பின்னணி: ஏற்றத்திலிருந்து இறக்கத்திற்கு</strong></p><p>2000-ஆம் ஆண்டு வாக்கில் தமிழ்நாட்டில் சுயநிதிப் பொறியியல் கல்லூரிகளின் எண்ணிக்கை சுமார் 50 மட்டுமே.அடுத்த பத்தாண்டில் அது 500-ஐத் தாண்டியது. தகவல் தொழில்நுட்பத் துறையின் ஏற்றமும், “பொறியியல் படித்தால் வேலை நிச்சயம்” என்ற நம்பிக்கையும், அரசியல்-வணிக நலன்களும் இணைந்து இந்த வெடிப்பை உருவாக்கின. தமிழ்நாடு இந்தியாவின் மிகப்பெரிய பொறியியல் கல்வி மையமாக மாறியது. 2011இல் இது உச்சமடைந்தது. அதன்பின் தகவல் தொழில்நுட்பவேலைவாய்ப்பு மந்தமடையவும், தரமற்ற கல்லூரிகளின் பட்டதாரிகள் வேலையின்றித் தவிக்கவும் தொடங்கியதும், இந்த ‘மோகம்’ விலகத் தொடங்கியது.2011-இலேயே எச்சரிக்கை மணி ஒலித்தது — அந்த ஆண்டு 24 கல்லூரிகள் 10 சதவீத இடங்களை மட்டுமே நிரப்பின; ஒரு கல்லூரியில் யாரும் சேரவில்லை. அன்று விதைக்கப்பட்ட அளவுக்கதிக விரிவாக்கத்தின் விளைவுகளையே இன்று நாம் அறுவடை செய்கிறோம். எண்ணிக்கையை மட்டுமே நம்பி, தரத்தைப் புறக்கணித்த ஒருவிரிவாக்கம் எப்படி முடிவடையும் என்பதற்கு தமிழ்நாடு ஒரு பாடம்.</p><p><br></p><p><strong>துறைவாரி பிளவு: எது நிரம்புகிறது, எது காலியாகிறது?</strong></p><p>இந்த நெருக்கடியின் மையம் “பொறியியல் கல்வி வேண்டாம்” என்பதல்ல; “எந்தப் பொறியியல்”, “எந்தக் கல்லூரி” என்பதே. கணினி அறிவியல், தகவல் தொழில்நுட்பம், செயற்கை நுண்ணறிவு மற்றும் தரவு அறிவியல் (AI &amp; Data Science),சைபர் பாதுகாப்பு ஆகிய பிரிவுகள் நல்ல கல்லூரிகளில் கிட்டத்தட்ட 100 சதவீதம் நிரம்புகின்றன. </p><p>கிண்டி (CEG), பி.எஸ்.ஜி. தொழில்நுட்பக் கல்லூரி, தியாகராஜர், எஸ்.எஸ்.என் போன்ற பெயர்பெற்ற கல்லூரிகளில்இப்பிரிவுகளுக்குப் போட்டி கடுமையானது.செயற்கை நுண்ணறிவு மற்றும் தரவு அறிவியல் பிரிவின் வளர்ச்சி கண்கூடு — சில ஆண்டுகளுக்கு முன்பு சுமார் 70 கல்லூரிகளில் மட்டுமே இருந்த இப்பிரிவு இன்று 270-க்கும் மேற்பட்ட கல்லூரிகளில் வழங்கப்படுகிறது; 2025-இல் மொத்த சேர்க்கையில் சுமார்பத்தில் ஒரு பங்கு இப்பிரிவுக்கே சென்றது. மாறாக, இயந்திரவியல் (Mechanical), கட்டடவியல் (Civil), மின்சாரமின்னணுவியல் (EEE) ஆகிய பாரம்பரியப் பிரிவுகள் வீழ்ச்சியடைந்துள்ளன. தரக்குறைவான தனியார் கல்லூரிகளில்இப்பிரிவுகளின் வெட்டுமதிப்பெண் 120-130 வரை சரிந்துள்ளது; பெரும்பாலான காலி இடங்கள் இப்பிரிவுகளிலும், கிராமப்புற மூன்றாம் நிலை கல்லூரிகளிலும்தான்குவிந்துள்ளன.</p><p><br></p><p><strong>இந்திய அளவில்: மொத்தத்தில் மீட்சி, மையத்தில் வெறுமை</strong></p><p>இந்தியா முழுவதும் இதே போக்கே தெரிகிறது. அகில இந்திய தொழில்நுட்பக் கல்வி கவுன்சிலின் (AICTE) தரவுப்படி,ஒப்புதல் பெற்ற பொறியியல் இடங்கள் 2014-15-இல் சுமார் 17 லட்சமாக இருந்து, 2021-22-இல் சுமார் 12.5 லட்சமாகக்குறைந்தன; பின்னர் 2024-25-இல் மீண்டும் சுமார் 14.9 லட்சமாக உயர்ந்தன. பி.டெக். சேர்க்கை 2024-25-இல் 12.53 லட்சம் எனஎட்டாண்டு உச்சத்தைத் தொட்டது; ஆனால் இந்த மீட்சி முழுவதுமே கணினி அறிவியல்/செயற்கை நுண்ணறிவு பிரிவுகளால் உந்தப்பட்டதே. கணினி அறிவியலில் மட்டும் சுமார் 3.9 லட்சம் மாணவர்கள்;இயந்திரவியல் (2.37 லட்சம்), கட்டடவியல் (1.73 லட்சம்) ஆகியவை தொடர்ந்து சரிந்துவருகின்றன.</p><p>2019 முதல் 2022 வரை நாடு முழுவதும் சுமார் 5.62 லட்சம் இடங்கள் குறைக்கப்பட்டன; 2015-2019-இல் மட்டும் 518 கல்லூரிகள்மூடப்பட்டன. புதிய கல்லூரிகள் தொடங்குவதற்கு ஏஐசிடிஇ (AICTE) 2020-இல் தடைவிதித்து, 2023-இல் நீக்கியது. தரமற்ற கல்லூரிகளைஒழுங்குபடுத்துவதற்கான முயற்சிகள் தேசிய அளவில் தொடர்ந்து நடந்து வருகின்றன.</p><p><br></p><p><strong>ஆழமான நெருக்கடி: வேலைவாய்ப்புத் தகுதி</strong></p><p>காலி இடங்களைவிட ஆழமான பிரச்சனை பட்டதாரிகளின் வேலைவாய்ப்புத் தகுதியே. இந்திய திறன் அறிக்கை 2025-இன்படி (India Skills Report),பொறியியல் பட்டதாரிகளின் வேலைவாய்ப்புத் தகுதி சுமார் 71.5 சதவீதம் — மேலாண்மைக் கல்விக்கு (78%) அடுத்தபடியாக இரண்டாவது இடம். ஆனால் கடுமையான தரநிலை மதிப்பீடுகள் வேறு கதை சொல்கின்றன. அஸ்பையரிங் மைண்ட்ஸ் நிறுவனத்தின் 2019 ஆய்வின்படி, இந்தியப் பொறியாளர்களில் சுமார் 10 சதவீதத்தினருக்குமட்டுமே போதுமான குறியீட்டுத் திறன் (coding skills) இருந்தது. டீம்லீஸ் நிறுவனம் 2024-இல், அந்த ஆண்டு வெளியேறும் 15 லட்சம் புதிய பொறியியல் பட்டதாரிகளில் சுமார் 10 சதவீதத்தினர் மட்டுமே பொருத்தமான வேலைகளைப் பெறுவார்கள் என மதிப்பிட்டது. இந்த இடைவெளியே — சான்றிதழுக்கும் திறனுக்கும் இடையிலான இடைவெளியே — உண்மையான நோய்.</p><p><br></p><p><strong>உலக அளவில்: இது வீழ்ச்சி அல்ல!</strong></p><p>இங்கு ஒரு தவறான புரிதலைத் திருத்த வேண்டும். உலக அளவில் பொறியியல் கல்வி வீழ்ச்சியடையவில்லை —மாறாக வளர்ந்துவருகிறது. அமெரிக்காவில் கணினி-தகவல் அறிவியல் இளங்கலைப் பட்டங்கள் 2013-14-இல் 51,696-ஆக இருந்து 2022-23-இல் 1,12,720-ஆக இரட்டிப்பாகின. உலகளவில் தொழில்நுட்பத் திறனாளர்களுக்கு தேவை உள்ளது: குறைக்கடத்தித் (semiconductor) துறையில் 2030-க்குள் பத்து லட்சத்திற்கும் மேற்பட்ட கூடுதல் திறனாளர்கள் தேவைப்படுவார்கள் என டெலாய்ட் நிறுவனம் மதிப்பிடுகிறது. செயற்கை நுண்ணறிவுத் திறனாளர்களுக்கான தேவை, கிடைப்பதைவிட 3.2 மடங்கு அதிகம் என்று சந்தை பகுப்பாய்வுகள் கூறுகின்றன.</p><p>எனவே தமிழ்நாட்டின் பிரச்சனை “பொறியாளர்களுக்கு கிராக்கி தேவை இல்லை” என்பதல்ல; “தரமற்ற தனியார் கல்லூரிகளின் அளவுக்கதிக விநியோகம்” என்பதே. திறமையான பொறியாளர்களுக்கு உலகெங்கும் தேவைஇருக்கும்போது, நம் மாநிலம் வேலைவாய்ப்பற்ற பட்டதாரிகளை உற்பத்தி செய்துகொண்டிருப்பது ஒரு கசப்பானமுரண்.</p><p><br></p><p><strong>ஏன் இந்த நிலை? காரணங்கள்</strong></p><p>இந்த நெருக்கடிக்குப் பல அடுக்குகள்உண்டு. முதலாவது, 2000-2010 காலகட்டத்தில் அரசியல்-வணிக நலன்களால் உந்தப்பட்ட சுயநிதிக் கல்லூரிகளின்அளவுக்கதிக விரிவாக்கம். இரண்டாவது, தரக்குறைவு — போதிய கல்வியாளர்கள் இன்மை, காலாவதியான பாடத்திட்டங்கள், மோசமான வேலைவாய்ப்பு வசதிகள். அறப்போர் இயக்கம் என்ற தன்னார்வ அமைப்பு, மாநிலத்தின் 460 பொறியியல் கல்லூரிகளில்கிட்டத்தட்ட 400 கல்லூரிகளில் குறைந்தபட்ச உள்கட்டமைப்பு இல்லை என்றும், 224 கல்லூரிகளில் 13,861 “போலி” ஆசிரியர் பதிவுகள் இருந்ததாகவும் சுட்டிக்காட்டியது.மூன்றாவது, மாணவர்களின் விருப்பத்தேர்வு மாற்றம் — பலர் கலை-அறிவியல், மருத்துவம், அல்லது வெளிநாட்டுப் படிப்பை நோக்கி நகர்கின்றனர்;பொறியியலுக்குள்ளேயே ஒரு சில உயர்தரக் கல்லூரிகளின் கணினி அறிவியல்/செயற்கை நுண்ணறிவு பிரிவுகளுக்கே கூட்டம் குவிகிறது. நான்காவது, தகவல் தொழில்நுட்ப வேலைகளின் ஈர்ப்பு, தேவையை மென்பொருள் சார்ந்த பிரிவுகளில் மட்டும் குவித்து,மற்றப் பிரிவுகளை வெறுமையாக்கியது.</p><p><br></p><p><strong>கொள்கை மற்றும் தீர்வுகள்</strong></p><p>இந்த நெருக்கடிக்கு எதிரான நடவடிக்கைகள் ஓரளவு தொடங்கியுள்ளன. ஏஐசிடிஇ (AICTE), தொடர்ந்து ஐந்தாண்டுகள் 30 சதவீதத்திற்கும் குறைவாக நிரம்பும் கல்லூரிகளுக்கு இட வெட்டுக்குறைப்பு விதிக்கிறது; படிப்படியாக மூடுவதற்கான வழிமுறையை யும் வழங்குகிறது; அனைத்துப் பிரிவுகளிலும் செயற்கை நுண்ணறிவு, தரவு அறிவியலை உள்ளடக்கிய மாதிரிப் பாடத்திட்டங்களை உருவாக்கியுள்ளது. புதிய தேசியக்கல்விக் கொள்கை (NEP 2020), பன்முகத் துறை நிறுவனங்கள், நெகிழ்வான பட்டங்கள்,தொழில்துறை இணைப்பு, வெளியீட்டு அடிப்படையிலான பொறுப்புணர்வு ஆகியவற்றை வலியுறுத்துகிறது. ஆனால் அது, பெரும் கார்ப்பரேட் கல்விநிறுவனங்களின் நலன் அடிப்படையில் உள்ளது.மாநில அளவில், அண்ணா பல்கலைக்கழகஇணைப்பு ஆய்வுகள், கல்லூரி இணைப்புகள் மற்றும் மூடல்கள் நடந்துவருகின்றன. தொடர்ந்து மூன்று ஆண்டுகள் 10 சதவீதத்திற்கும் குறைவாக நிரப்பும் கல்லூரிகளை மூடுதல், இணைத்தல் அல்லது கலை-அறிவியல்/திறன் நிறுவனங்களாக மாற்றுதல்என்ற தெளிவான வரம்பு நடவடிக்கை தேவை.மாணவர்களும் பெற்றோரும், அங்கீகாரம் பெற்ற தரமான நிறுவனங்களை மட்டுமே தேர்வு செய்வது, தற்போதையசூழலில் மிக அவசியம் — தன் இடங்களையே நிரப்ப முடியாத கல்லூரியில் “கணினி அறிவியல்” படிப்பதைவிட, பெயர்பெற்ற கல்லூரியில் நல்ல பிரிவைத் தேர்வு செய்வதேசிறந்தது.</p><p><br></p><p><strong>எண்ணிக்கை அல்ல, தரமே தேவை</strong></p><p>டாக்டர் பாலமுருகன் எழுப்பிய கேள்விக்கு விடை தெளிவாகிறது — ஆம், இது கொள்கைத் தலையீட்டைக் கோரும் ஒரு கட்டமைப்பு நெருக்கடியே. ஆனால் இது பொறியியலின் வீழ்ச்சி அல்ல; அளவுக்கதிகதரமற்ற விரிவாக்கத்தின் தவிர்க்க முடியாத முடிவு. உலகம் குறைக்கடத்தி, செயற்கை நுண்ணறிவு, மென்பொருள் ஆகியதுறைகளில் திறமையான பொறியாளர் களைத் தேடிக்கொண்டிருக்கிறது. தமிழ்நாட்டின் சவால், மீதமுள்ள கல்லூரிகளை அந்த உலகத் தேவைக்கு ஈடுகொடுக்கும் திறன் மையங்களாக மாற்றுவதே - வெறுமையான வகுப்பறைகளை எண்ணிப் புலம்புவது அல்ல. கல்லூரிகளின்எண்ணிக்கையல்ல, பட்டதாரிகளின் தரமே இனிஅளவுகோலாக இருக்க வேண்டும்.</p>