ஓசூர் - பெங்களூரு மெட்ரோ ரயில் இணைப்பு: உழைக்கும் மக்களின் சமூக உரிமை!
19 Jan 2026, 2:23 pm
<p><strong>ஓசூர் - பெங்களூரு மெட்ரோ ரயில் இணைப்பு: உழைக்கும் மக்களின் சமூக உரிமை!</strong></p>
<p>தென்னிந்தியாவின் முதன்மையான உற்பத்தி மற்றும் சேவைத் துறை மையங்களாகத் திகழும் பெங்களூரு மற்றும் ஓசூர் இடையேயான போக்குவரத்து இணைப்பு என்பது வெறும் உள்கட்டமைப்பு சார்ந்த ஒரு பொறியியல் பிரச்சனை மட்டுமல்ல; அது உழைக்கும் மக்களின் வாழ்வாதாரம் மற்றும் வர்க்கப் போராட்டம் சார்ந்த ஒரு முக்கியத் திருப்புமுனையாகும். நிர்வாக ரீதியாகக் கர்நாடகா மற்றும் தமிழ்நாடு என மாநில எல்லைகளால் இவை பிரிக்கப்பட்டி ருந்தாலும், பொருளாதார ரீதியாக இவை “இரட்டை நகரங்கள்” (Twin Cities) என்ற நிலையைக் கடந்து, ஒரேவிதமான மூலதனச் சுரண்டல் நடைபெறும் ஒரு “ஒருங்கிணைந்த உற்பத்தி மண்டலமாக” (Unified Production Zone) உருவெடுத்துள்ளன. எலக்ட்ரானிக் சிட்டி மற்றும் பொம்மசந்திரா வில் முடிவடையும் ‘நம்ம மெட்ரோவின்’ மஞ்சள் தடம் (Yellow Line), ஓசூர் வரை நீட்டிக்கப்பட வேண்டும் என்பது கடந்த பல தசாப்தங்களாகத் தொழிலாளர்களின் நீண்ட காலக் கோரிக்கையாக இருந்து வருகிறது. 2026 ஜனவரி மாத நிலவரப்படி, இத்திட்டத்தின் அவசியத்தை வெறும் போக்குவரத்து நெரிசலாக மட்டும் சுருக்கிப் பார்க்காமல், தொழி லாளர்கள் மீதான நேரச் சுரண்டல், தினசரி விபத்துக்களில் பலியாகும் உழைக்கும் வர்க்கத்தின் உயிரிழப்புகள் மற்றும் பிராந்தியப் பொருளாதார ஏற்றத்தாழ்வு ஆகிய சமூகக் கண்ணோட்டத்தில் அணுக வேண்டியுள்ளது. குறிப்பாக, மின்னழுத்த வேறுபாடுகள் போன்ற தொழில்நுட்பக் காரணங்களைக் கூறி இத்திட்டத்தைத் தள்ளிப்போடுவது என்பது, உழைக்கும் மக்களின் கோரிக்கைகளை நிரா கரிக்க அரசு இயந்திரம் போர்த்திக்கொண்டி ருக்கும் ஒரு நிர்வாகப் போர்வையே ஆகும். எல்லை கடந்த உழைப்புச் சந்தையும் நேரச் சுரண்டலும் முதலாளித்துவ உற்பத்தி முறையில், லாபத்தை மட்டுமே இலக்காகக் கொண்ட மூல தனத்திற்கு எந்தவித மாநில எல்லைகளும் கிடை யாது. கர்நாடகாவின் தகவல் தொழில்நுட்பத் துறையும் (IT), தமிழ்நாட்டின் உற்பத்தித் துறை யும் (Manufacturing) இன்று ஒன்றோடொன்று பிரிக்க முடியாதபடி பின்னிப்பிணைந்துள்ளன. பெங்களூருவின் எலக்ட்ரானிக் சிட்டி முதல் ஓசூரின் சிப்காட் (SIPCOT) வரை உள்ள நிலப்பரப்பு, ஒரு தொடர்ச்சியான நகர்ப்புறத் தொழிலாளர் குடியிருப்புகளாக (Urban Conurbation) மாறியுள்ளது. தினசரி பல்லா யிரக்கணக்கான “மிதக்கும் மக்கள் தொகை” இரு நகரங்களுக்கும் இடையே உயிரைப் பணயம் வைத்துப் பயணிக்கின்றனர். உண்மை யில் இவர்கள் வெறும் பயணிகள் அல்ல; இவர்கள் நவீனத் தொழிற்சாலைகளை இயக்கும் “உழைப்புப் படை” (Labor Force). பெங்களூ ருவில் பணிபுரியும் மென்பொருள் ஊழியர்களும், ஓசூரில் உழைக்கும் ஆலைத் தொழிலாளர் களும், தங்கள் உழைப்புச் சக்தியை விற்பதற் காகவே இந்தப் பயணத்தை மேற்கொள்கிறா ர்கள். இவர்களின் பயண நேரம் அதிகரிப்பது என்பது, அவர்களின் ஓய்வு நேரத்தையும், குடும்பத்துடன் கழிக்க வேண்டிய நேரத்தை யும் மூலதனம் நுணுக்கமாகத் திருடிக்கொள்வ தற்குச் சமமாகும். ஒரு தொழிலாளி சாலையில் செலவிடும் ஒவ்வொரு மணிநேரமும் அவரது உழைப்புச் சக்தி மறுஉற்பத்தி செய்யப்படு வதைத் தடுத்து, அவரை உடல் ரீதியாகவும் மன ரீதியாகவும் சிதைக்கிறது. உள்கட்டமைப்பு அலட்சியமும் நெடுஞ்சாலை மரணங்களும் தேசிய நெடுஞ்சாலை 44 (NH-44) தனது முழுக் கொள்ளளவை எப்போதோ எட்டிவிட்ட நிலையில், அத்திப்பள்ளி எல்லையில் ஏற்படும் போக்குவரத்து நெரிசல் உழைப்பாளர்களின் பொன்னான நேரத்தைச் சாம்பலாக்குகிறது. 2025 ஆகஸ்டில் மெட்ரோவின் மஞ்சள் தடம் பொம்மசந்திரா வரை வந்தாலும், அங்கிருந்து ஓசூர் செல்வதற்கான அந்தச் சில கிலோமீட்டர் “இணைப்புத் துண்டிப்பு” (Missing Link) என்பது, பொதுப் போக்குவரத்து அமைப்பானது தொழிலாளர்களின் நலனை மையமாகக் கொண்டு திட்டமிடப்படவில்லை என்பதையே அம்பலப்படுத்துகிறது. ஓசூர் - பெங்களூரு சாலைப் பயணம் என்பது இன்று ஒரு பாது காப்பற்ற சூதாட்டமாக மாறிவிட்டது. ஓசூர் முதல் கிருஷ்ணகிரி வரையிலான நெடுஞ்சாலை பகுதி “மரணப் பொறி” என அழைக்கப்படும் விபத்துப் பகுதியாக மாறியுள்ளது வெறும் புள்ளிவிவரம் அல்ல; அது உழைக்கும் வர்க்கத்தின் சிந்தப்பட்ட ரத்தம். கடந்த காலங்களில் நடந்த சங்கிலித் தொடர் விபத்து களில் உயிரிழந்தவர்களில் பெரும்பாலோர் பணி முடிந்து வீடு திரும்பிய எளிய தொழி லாளர்களே. பெருநிறுவனங்களின் சரக்கு களை ஏற்றிச் செல்லும் கனரக லாரிகளும், தொழிலாளர்களின் இருசக்கர வாகனங்களும் ஒரே சாலையில் மோதிக்கொள்ளும் சூழல், எளிய மக்களின் உயிருக்கு எவ்வித உத்தர வாதமும் இல்லாத நிலையைத் தோற்று வித்துள்ளது. எனவே தான் மெட்ரோ ரயில் என்பது வெறும் வசதி அல்ல, அது உழைப்ப வர்களின் உயிருக்குக் கிடைக்கும் பாதுகாப்பு கவசம் என்கிறது, மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி. தொழில்நுட்பப் போர்வையில் ஒரு நிர்வாக முடக்கம் பெங்களூரு மெட்ரோ ரயில் கழகம் (BMRCL), மின்னழுத்த முரண்பாடுகளைக் (750V DC vs 25kV AC) காரணம் காட்டி இத்திட்டத்தைத் தொழில்நுட்ப ரீதியாகச் சாத்தியமற்றது என்று கூறுவது அறிவியலுக்குப் புறம்பான வாத மாகும். ‘அல்ஸ்டோம்’ போன்ற பன்னாட்டு நிறு வனங்கள் லாபத்திற்காக “இரட்டை மின்ன ழுத்த ரயில்களை” (Dual Voltage Rolling Stock) உலகம் முழுவதும் தயாரிக்கும்போது, அதை மக்களுக்காக ஏன் பயன்படுத்தக் கூடாது? அத்திப்பள்ளியில் “நடைமேடை பரிமாற்றம்” (Cross-Platform Interchange) மூலம் எளிய முறையில் பயணிகளை மாற்றி அனுப்பும் பொறியியல் தீர்வுகளைச் சாத்தியமாக்கலாம். இவை ஏற்கனவே பல நாடுகளில் வெற்றிகர மாகச் செயல்படுத்தப்படுகின்றன. தமிழ்நாடு அரசு இத்திட்டத்திற்கான நிதியை ஏற்கத் தயாராக முன்வந்த பின்பும், கர்நாடக மெட்ரோ நிர்வாகம் முட்டுக்கட்டை போடுவது கூட்டாட்சித் தத்துவத்திற்கு எதிரா னது மட்டுமல்ல, தெளிவான தொழிலாளர் விரோ தப் போக்காகும். ஓசூர் இன்று இந்தியாவின் “ஷென்சென்” (Shenzhen) என அழைக்கப் படும் அளவிற்கு அசோக் லேலண்ட், டிவிஎஸ், ஓலா எனப் பெருநிறுவனங்களின் கூடாரமாக மாறியுள்ளது. இவர்களுக்குத் தேவையான மனிதவளத்தை உறுதிப்படுத்தத் துடிக்கும் அரசு நிர்வாகங்கள், அந்த மனிதர்களின் பயண உரிமையைப் பற்றிப் பேசுவதே இல்லை. தனியார் பேருந்து லாபியும் ரயில்வேயின் மக்கள் விரோதப்போக்கும் ஓசூர் பேருந்து நிலையத்தில் மக்கள் மேற்கூரையில் தொங்கிக்கொண்டு ஆபத்தான முறையில் பயணிப்பது ஒரு நவீன கால “மனித அவலம்” ஆகும். மலிவான ரயில் பயணம் (ரூ.15-20) கிடைத்தால், மக்களிடம் ரூ.60 முதல் 100 வரை வசூலிக்கும் தனியார் பேருந்து முதலாளிகளின் கொள்ளை லாபம் பாதிக்கப் படும். இந்த “தனியார் பேருந்து லாபி” தான் ரயில்கள் இயக்கப்படுவதைத் திட்டமிட்டுத் தடுத்து வருகிறது. அரசு அதிகாரிகளும், சில அரசியல்வாதிகளும் இந்த முதலாளிகளுக்குச் சேவகம் செய்வதால், மக்கள் வரிப்பணத்தில் இயங்கும் ரயில்வே துறை முடக்கப்படுகிறது. 70 ஆண்டுகளாக மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி வலியுறுத்தி வரும் ஜோலார்பேட்டை - ஓசூர் ரயில் தடம் என்பது கிருஷ்ணகிரி, தர்மபுரி மாவட்ட மக்களின் பொருளாதார விடுதலைக் கான போராட்டமாகும். ரயில்வே துறை கூறும் “எதிர்மறை வருவாய் விகிதம்” (ROR) என்பது ஒரு முதலாளித்துவ மோசடி வாதம். கல்வி மற்றும் சுகாதாரம் போல பொதுப் போக்கு வரத்து என்பது ஒரு சமூக உரிமை. அதை லாப- நஷ்டக் கணக்கில் பார்ப்பது ஒரு மக்கள் நல அரசுக்கு அழகல்ல. 2017 தேசிய மெட்ரோ கொள்கையானது பொதுச் சேவையை ஒரு வணிகப் பண்டமாக மாற்றத் துடிக்கிறது, இதை உழைக்கும் மக்கள் ஒன்றுபட்டு எதிர்க்க வேண்டும். சிபிஐ(எம்) முன்னெடுக்கும் உரிமைப் போர் உழைக்கும் மக்களின் நியாயமான இந்தக் கோரிக்கைகளை வலியுறுத்தி, கிருஷ்ணகிரி மாவட்டத்தில் மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி 2026 ஜனவரி 13 முதல் 20 வரை ஒரு வார காலத் தொடர் பிரச்சார இயக்கத்தைத் தீவிரமாக நடத்தி யுள்ளது. இதன் உச்சகட்டமாக, ஜனவரி 20 (இன்று) ஓசூர் ஜூஜூவாடி எல்லை முதல் ராம்நகர் வரை நடைபெறும் 100-க்கும் மேற்பட்ட இருசக்கர வாகனப் பேரணி, உழைக்கும் வர்க்கத்தின் உறுதிப்பாட்டை நிலைநாட்டும். கட்சியின் ஓசூர் மாநகர செயலாளர் எம்.ஜி.நாகேஷ்பாபு தலைமையில் நடைபெறும் பொதுக்கூட்டத்தில், நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் ஆர்.சச்சிதானந்தம் உள்ளிட்ட தலைவர்கள் பங்கேற்று ஒன்றிய மற்றும் மாநில அரசுகளின் மெத்தனப்போக்கை அம்பலப்படுத்த உள்ளனர். மொழிவாரி அல்லது மாநில எல்லை ரீதியான முழக்கங்கள் என்பது பாட்டாளி வர்க்கத்தை நிலைகுலையச் செய்யும் சூழ்ச்சிகளே ஆகும். பெங்களூருவில் உழைக்கும் தமிழரும், ஓசூரில் உழைக்கும் கன்னடரும் ஒரே வர்க்கத்தைச் சார்ந்தவர்கள் என்பதால், இப்போராட்டம் இரு மாநிலத் தொழிலாளர்களின் பொதுவான உரிமைப் போராகும். உழைப்பவர் வியர்வைக்குத் தடை கள் கிடையாது, மெட்ரோ ரயிலுக்கு எல்லை கள் கிடையாது என்கிற முழக்கத்தோடு, அனைத்துத் தரப்பு மக்களும் இந்த உரிமைப் போரில் பெருந்திரளாக அணிதிரள வேண்டும் என மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி அறைகூவல் விடுக்கிறது.</p>