===பேராசிரியர் கே. ராஜு===
நவீன அறிவியலையும் அதன் எல்லைகளையும் பற்றி “அறிவியல் கண்ணோட்டம் என்பது இயற்கையை வென்றுவிட வேண்டும் என்ற நோக்கம் கொண்டதல்ல.. இயற்கையையும் அதன் விதிகளையும் புரிந்துகொண்டு அவற்றை மனிதர்களுக்கு நன்மை தரும் விதத்தில் பயன்படுத்த வேண்டும் என்பதே அதன் நோக்கம்” என்கிறார் தபோல்கர். அறிவியலின் `மதிப்பு’ பற்றிக் கூறும்போது “அறிவியல் கண்ணோட்டம் நாம் மற்றவர்கள் எதை நமக்குச் செய்யக்கூடாது என்று விரும்புகிறோமோ அதை நாம் மற்றவர்களுக்குச் செய்யாமல் இருக்க வேண்டும் என்ற மனிதநீதி மனப்பான்மையை உருவாக்கும்”என்கிறார். “அறிதுயில் நிலை (hypnosis) என்பது ஒரு போலி அறிவியல் என்பதை நிலைநாட்ட, பாசிட்டிவ் எனெர்ஜியைத் தருகிறேன் என்ற பெயரில் அறிவியல் பிதற்றொலிகளை (jargons) சில போலி சாமியார்கள் எழுப்பி மக்களை மயக்குவது அறிவியலுக்கு எதிரானது. தற்போது ஆசிரியர்கள், கார்ப்பொரேட் நிர்வாகிகள், நிர்வாகவியல் நிபுணர்கள் உள்ளிட்ட மக்கள் பிரிவினர் அறிவியல் பிதற்றொலிகளைப் பயன்படுத்தும் ஆன்மீக குரு என்றும் மனிதவள மேம்பாட்டு வல்லுநர் என்றும் தன்னை அழைத்துக் கொள்பவர்களால் எளிதில் முட்டாளாக்கப்படுகிறார்கள்.

எளிமையான, விமர்சனப் பார்வையின்றி கேட்டதை அப்படியே நம்புவோரிடம் அறிவியலையும் ஆன்மீகத்தையும் கலந்து கொடுத்து ஏமாற்றுவது அவர்களுக்கு மிகவும் எளிதாகவே இருக்கிறது. ஒரு குறிப்பிட்ட இடத்தில் அமர்ந்து கொண்டு அருள்பாலிக்கும் சாமியார்களிடம் சென்று குடும்பப் பிரச்சனைகளுக்கு ஆலோசனைகளையும் பாவத்திற்கு பரிகாரங்களையும் கேட்போரை எதைச் சொல்லிக் காப்பாற்றுவது? இப்படிப்பட்ட ஏமாளித்தனத்தினத்திலிருந்து இளைய தலைமுறையிடம் விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்த வேண்டிய ஆசிரியர்களும் தப்புவதில்லை” என்று எழுதி நமக்கு விழிப்புணர்வூட்டுகிறார் தபோல்கர்.

மக்களுடைய வாழ்வில் விளையாடி கேட்டினை விளைவிக்கும் நோய்களிலிருந்து குணம் பெறுவதற்கான மருந்து தபோல்கரின் புத்தகங்களில் கிடைக்கிறது. தபோல்கரின் எழுத்தில் ஒரு வடிவம் இருக்கிறது. முதலில் ஒரு மூடநம்பிக்கை தோன்றிய வரலாற்றை எழுதி, பின்னர் அது செயல்படும் விதத்தை அம்பலப்படுத்தி, இறுதியாக அது நம் நாட்டு நிலைமைகளில் எப்படி பொருந்திப் போகிறது என்பதற்கான பகுத்தறிவு சார்ந்த விளக்கத்தை அவர் தருகிறார்.மூடநம்பிக்கைகளை எதிர்ப்போரை இந்து மதத்திற்கு எதிரானவர்கள், தேசவிரோதிகள் என முத்திரை குத்தித் தாக்குவதில் வலதுசாரி இந்துத்வவாதிகள் பெருமை கொள்கிறார்கள். அறிவியல் கண்ணோட்டமும் பகுத்தறிவும் பரவுவது அவர்களுடைய மதவெறுப்பு அரசியலுக்கு எதிராக இருப்பதால் பகுத்தறிவாளர்கள் மீது இப்படி முத்திரை குத்துவது அவர்களுடைய தந்திரமாக இருக்கிறது. தாக்குதலுக்கு ஒரு காரணத்தைக் கற்பிக்க வேண்டுமல்லவா, அதைத்தான் அவர்கள் செய்கிறார்கள். ஆனால் தபோல்கரின் புலனாய்வு முஸ்லிம்களிடம் உள்ள `அற்புதங்களை’யும் அம்பலப்படுத்தத் தயங்கியதில்லை. காமர் அலி தர்வேஷ், சாகிப்ஜாதி நடத்தும் கூட்டங்கள் பற்றி அவர் எழுதியுள்ள கட்டுரைகள் இதைத் தெளிவாக்குகின்றன.

அன்னை தெரசா மனிதர்களுக்கு செய்த சேவைகளைக் காட்டிலும் அவர் செய்ததாகச் சொல்லும் அற்புதச் செயல்கள் காரணமாக அவருக்கு புனிதர் பட்டம் கொடுக்கப்பட்டபோது தபோல்கர் அதை விமர்சித்து போப் அவர்களுக்கே கடிதம் எழுதினார். அதனால் அவர் ஏதோ இந்து மதத்திற்கு எதிரானவர் என சித்தரிப்பது உண்மைக்குப் புறம்பானது. அவர் மதங்களுக்கு அப்பாற்பட்டு சிந்தித்தவர் என்பதுதான் உண்மை.

நீண்ட காலமாகக் கடைப்பிடிக்கப்பட்டு வரும் பண்பாட்டு நடைமுறைகள் மனித வாழ்க்கையைக் கட்டமைத்திருப்பதற்கான காரணங்களை மேலும் ஆழமாக தபோல்கர் அலசாமல் விட்டது ஏன் என்ற கேள்வியும் புத்தகத்தைப் படிப்போரிடம் எழுகிறது. நம்பிக்கை மற்றும் பகுத்தறின்மையின் பல்வேறு வடிவங்கள் பண்பாட்டு நடைமுறைகளிலிருந்து பிரித்துப் பார்க்க முடியாதவை. அதே சமயம் வரலாற்றிலிருந்தும் தத்துவத்திலிருந்தும் ஏராளமான தரவுகளை இந்த புத்தகம் எடுத்துக் கையாண்டிருக்கிறது. படிப்பதற்கு எளிமையாக இருப்பது அதன் பெரிய பலம்.தற்போதிருப்பதை விட சிறந்த மனித சமூகத்தைக் காண விழைவோர் அறிவுஜீவிகளானாலும் சரி, சாமானிய மக்களானாலும் சரி அவர்கள் இரு பிரிவினருக்குமே இந்த நூல் பயனுள்ளது. மக்கள் விழிப்புணர்வு பெறவும் மதச்சார்பின்மைத் தத்துவம் நாட்டில் வேரூன்றவும் பாடுபட்டு தங்கள் இன்னுயிரை ஈந்த தபோல்கர், கோவிந்த் பன்சாரே, எம்.எம்.கல்புர்கி, கௌரி லங்கேஷ் போன்ற மனிதநேய மேதைகளை என்றென்றும் நினைவில் வைத்துச் செயல்படுவோம்.

(உதவிய கட்டுரை : 2018 நவம்பர் 11 அன்று ஆங்கில இந்து நாளிதழில் வி.எஸ். ஸ்ரீதரா எழுதியது)

Leave A Reply

%d bloggers like this: