Bhagavathi Thirumalai

எஸ்.வி சேகரின் கொடூர அருவருக்கத்தக்க வகையில் வார்த்தைகளை வெளிப்படுத்தியிருக்கிறார். அதைப் பார்த்த நொடியிலிருந்து மனமே நொடிந்து போயிற்று.
மற்ற துறையினரைச் சொல்ல திராணியற்ற சேகர் பத்திரிகையாளர்களைச் சீண்டியிருக்கிறார். பத்திரிகையாளர்கள் நெல்லிக்காய் மூடை என தவறாகக் கணித்துவிட்டார். அரசியலில் பதவி அரிப்புக்காகவோ, யாரையாவது காப்பாற்றவேண்டும் என்பதற்காகவோ அவர் எதையும் சொல்லிவிட்டு போகட்டும். அதற்காக உண்மைக்குப் புறம்பானதைச் சொல்ல அவருக்கு யார் உரிமை தந்தது?. யார் அந்த தைரியத்தைக் அவருக்குக் கொடுத்தது?

நான், முக்கிய இதழ்களில் 1980-களில் இருந்து பெண்களுடன் இணைந்து பணியாற்றியவன். பணியாற்றி வருபவன். ஆண்டுகள் பலகடந்தும் இன்றும் பலர் அன்புடன் சகோதர உணர்வுடன் விசாரிப்புகளைப் பகிர்ந்து கொண்டு வருகிறோம். எவ்வளவு சிரமமான, அலுவலகப் பணிகளையும் ஒரு சகோதர உணர்வோடு இரவு பகல் பாராமல் செய்திருக்கிறோம். எங்கள் மனதிலோ, எங்களுக்கு வேலை தந்த நிறுவனத்தினர் மனங்களிலோ கிஞ்சித்தும் “விஷம்” இருந்ததில்லை. ஆண்களுக்கு இணையாக உடலை வருத்தி பணியாற்றியவர்கள். பணியாற்றுபவர்கள் என் பத்திரிகை சகோதரிகள். இன்றைக்கு என் சகோதரிகள் உழைத்து, சாதித்து இதழியலில் பெரும் பொறுப்புக்கு வரும்போது என் மனது மகிழ்கிறது. பூரித்துப் போகிறேன். அதன் பின்னால் இருக்கும் உழைப்பும் முயற்சியும் அத்தகையது. இதெல்லாம் அவனுக்குத் தெரிவதற்கு நியாயமில்லை. உயர் இடத்துக்குச் செல்வதற்கு அவருக்குத் “தெரிந்த வழியைச்” சொல்லியிருக்கிறார். அது குறித்து எழுதி பெண்மையைக் கேவலப்படுத்த நான் விரும்பவில்லை. தயாராக இல்லை. இந்த நேரத்தில் பெரியாரை நினைக்கத் தோன்றுகிறது. என் சகோதரிகளை இழிவுபடுத்தியதாகக் கருதவில்லை. அவர்களுடன் சேர்த்து எங்கள் (ஊடகவியாளர்) அனைவரையும்தான். வாய்கொழுப்புக்கு நிச்சயம் இதற்கு தண்டனை கிடைத்தே தீரவேண்டும். வருத்தம் தெரிவித்தல் மட்டும் இதற்கு பரிகாரம் ஆகாது. எஸ்.வி. சேகரை ஊடகங்கள் வாழ்நாள் நிராகரிப்பு செய்யவேண்டும்.

  • மூத்த பத்திரிகையாளர் ப.திருமலை

Leave A Reply