சொந்தக் காசில் நோயை விலைக்கு வாங்க முடியுமா? இப்படியொரு கேள்வி கேட்பதே அபத்தமாக தோன்றலாம். ஆனால், மத்திய மருந்துகள் தரக் கட்டுப்பாட்டு அமைப்பு 2 ஆண்டுகளாக நடத்திய பல்வேறு கட்ட மருந்து சோதனையில், இந்தியாவில் பிரபல கம்பெனிகள் சந்தைப்படுத்தும் மருந்துகளில் தரக்குறைபாடு உள்ளது என்று அறிக்கை வெளியிட்டு அதை தன் இணையதளத்திலும் தெரிவித்துள்ளது.

ஒவ்வொரு பிரிவிலும் 50 முதல் 70 பக்க அறிக்கைகளாக இருக்கும் இந்த ஆய்வின் சுருக்கம் இந்தியர்கள் தரமில்லாத மருந்துக்கு அதிக விலை கொடுக்கின்றனர்; தரமற்ற மருந்துகள் நோயை வளர்க்கின்றன என்பதுதான். மத்திய மருந்துகள் தரக்கட்டுப்பாட்டு அமைப்பு 2014முதல் 2016ம் ஆண்டு வரை நாடு முழுவதும் 572 மாவட்டங்களில் 4 லட்சத்து 24 ஆயிரத்து 525 பதிவு செய்யப்பட்ட மருந்து விற்பனைக் கடைகள் இருந்தும், முறையான பதிவுகள் இல்லாததும் மருந்து மாதிரிகளில் தெரியவந்துள்ளது.

டிரக் இன்ஸ்பெக்டர்கள் எனப்படும் மருந்து ஆய்வாளர்கள் மொத்தம் 47 ஆயிரத்து 954 மருந்து மாதிரிகளை சேகரித்தனர். இதில் அரசு மருத்துவமனையில் இருந்து எடுக்கப்பட்ட மாதிரிகளும் அடங்கும். இவ்வளவு மாதிரி மருந்துகளும் 1719 தயாரிப்பு மையங்களில் இருந்து வெளிவந்துள்ளன. இவற்றில் 80 சதவீத மருந்துகள் 197 பெரிய நிறுவனங்கள் தயாரிப்பவையாகும். சோதனைக்கு எடுக்கப்பட்ட மருந்துகள் 183 மூலக்கூறுகளை அடிப்படையாக கொண்டு தயாரித்து சந்தைக்கு வந்தவை. இதில் வியப்பான இன்னொரு செய்தி 47 ஆயிரம் சாம்பிள்களில் 80 சதவீத மருந்துகளுக்கு 46 மூலக்கூறுகளே அடிப்படையாக இருந்தது ஆய்வக பரிசோதனையில் தெரியவந்துள்ளது!

இதில் பட்டியலில் முதலில் இடம்பெறும் முறைகேடு காலாவதியான மருந்து. இரண்டாவதாக மருந்துகளை வேறு சிறு நிறுவனங்களில் தயாரித்து வாங்கி அதை தங்கள் வணிக இலச்சினையில் பாக்கெட்டில் அடைத்து விற்பது. எங்கள் மருந்துகள் நம்பர் ஒன் குவாலிட்டி என்று கூறும் குற்றம் சாட்டப்பட்ட நிறுவனங்கள் தரக்கட்டுப்பாடு குறித்த அறிக்கையை மறுக்க முடியாமல் தவிக்கின்றன.

ஆனால் இதெல்லாம் மருந்துக் கம்பெனிகளுக்கும், அரசுக்குமான பிரச்சினை என்று ஒதுக்கிட முடியாது. இந்தியாவில் மற்ற துறைகளை விட பொதுமக்களின் உடல் நலத்துடன் தொடர்புடையது இந்த பார்மஸிதுறைதான், இந்ததுறைமற்ற துறைகளைவிட ஆண்டுக்கு 17 சதவீத வளர்ச்சி என்ற பிரமாண்டத்தைக் காட்டுகிறது. கடந்த 2005ம் ஆண்டு. ஆண்டுக்கு 60 கோடி டாலர்களாக இருந்த இந்திய மருந்து சந்தை கடந்த 2016ம் ஆண்டு இறுதியில் 370 கோடி டாலர் அளவுக்கு வளர்ந்துள்ளது. நம் ஊர் மதிப்பில் துல்லியமாக சொல்ல வேண்டுமெனில் 2 லட்சத்து 30 ஆயிரத்து 850 கோடி ரூபாயாகும். மருந்தில் வளர்ச்சி இருக்கிறது, ஆனால் தரம் இருக்கிறதா? இதுதான் இப்போது மருந்து நிறுவனங்களுக்கும் மக்களுக்கும் இடையேயான பிரச்னையாக மாறியுள்ளது.

மருந்து தயாரிப்பில் உள்ள நிறுவனங்கள் மக்களின் உயிருடன் விளையாடிக்கொண்டிருக்கின்றன என்ற உண்மையை இந்த ஆய்வறிக்கை உடைத்துள்ளது. பிரச்சனை என்னவென்றால் மருந்துக் கம்பெனிகள் மீதான நடவடிக்கை என்ற முறையில் தரம் குறைந்த மருந்துகளை சப்ளை செய்த நிறுவனங்கள் மீது தொடர்ந்தால் அது முடிவடைய 5 ஆண்டுகள் வரை ஆகிறது.

மருந்துத்தரக்கட்டுப்பாட்டு சோதனை என்பது பொதுசுகாதார நலத்துறையுடன் இருந்த காலகட்டங்களில் தரமான மருந்துகள் சந்தைக்கு வந்தன. எப்போது அதைத் தனியாக பிரித்துவிட்டார்களோ அப்போது முதலாகவே சிக்கல்கள் தொடங்கிவிட்டன. மேற்படி ஆய்வில் 4 லட்சத்து 30 ஆயிரம் சில்லரை விற்பனை மருந்துக் கடைகள் உள்ளதாக கூறும்போது மருந்து ஆய்வாளர்களின் எண்ணிக்கை 900 என்ற எண்ணிக்கையில்தான் காண்பித்துள்ளனர். உண்மையும் அதுதான்.

இந்தியாவில் பல ஆயிரம் கோடி ரூபாய் புரளும் இந்த துறையை கண்காணிக்க முழுமையான நடவடிக்கையை அரசு இதுவரை எடுக்கவில்லை. 2006ம் ஆண்டில் அரசு மருத்துவமனைக்கு வழங்கப்பட்ட மருந்துகளை சோதனை செய்தபோது. இதில் தரமற்ற மருந்துகள் இருப்பது உறுதியானதும் தரத்தில் மட்டுமல்லாமல் எண்ணிக்கையிலும் மருந்துகள் குறைவாக இருப்பதும் தெரியவந்தது.

மருந்து தரக் கட்டுப்பாட்டில் உலகில் நம்பர்ஒன் இடத்தில் இருப்பது அமெரிக்காவின் உணவு மற்றும் மருந்துகள் நிர்வாகத்துறை (FDI) அமைப்பு மட்டுமே. அமெரிக்காவில் பல்லாயிரம் கோடி வர்த்தகம் செய்யும் பிரமாண்ட நிறுவனங்களும் குனுயு அமைப்பைக்கண்டு நடுங்கும் அவர்கள் அதிகார வேகம், தண்டனை, தொழிற்சாலைகளுக்கு சீல் வைத்தல் என்று நடவடிக்கை துரிதமாக இருக்கும்.

நம்மிடம் மருந்து ஆய்வாளர்கள் குறைவு. அமெரிக்காவில் மண்டலத்துக்கு ஒரு மருந்து தரக் கட்டுப்பாட்டு ஆய்வு மையம் இருக்கும். தமிழகத்தைப் பொறுத்தவரையில் மதுரை அல்லது சென்னையில் மட்டுமே தரக் கட்டுப்பாட்டு மையம் செயல்படுகிறது. அப்படியானால், மற்றமாவட்டங்களில் விற்பனையாகும் மருந்துகளின் தரத்தை எப்படி உறுதி செய்ய முடியும்? மருந்துகளின் தரத்தை உறுதி செய்யும் உபகரணங்களும் தரத்தை உறுதி செய்யும் கருவிகளும் நம்மிடம் போதிய அளவு இல்லை. இதனால்தான் தரமற்ற மருந்துகளை சந்தைப்படுத்துகின்றனர்.

இந்தத் துறையில் புழங்கும் பெரும்பணமும், குற்றம் குறைகளை கண்டும் காணாமல் இருக்ககும்படி செய்துவிடுகிறது. மருந்தில் தரம் குறைவது என்பது ஒரு நோயாளிக்கு டாக்டரிடம் உள்ள நம்பிக்கையை குலைக்கும். நோயாளியைப் பொறுத்தவரை நோய் குணமாகவில்லை என்பதும் அதன் பின்விளைவுகளும்தான் பார்க்கப்படுமே தவிர, மருந்து தயாரிப்பு நிறுவனங்களின் முறைகேடுகள் நோயாளிகளுக்கு தெரிவதில்லை

பெரியவர்களுக்கே இந்நிலையென்றால் குழந்தைகளுக்கு இதுபோன்ற மருந்துகள் உயிர் ஆபத்தையே ஏற்படுத்தக்கூடும். எனவே மாவட்டம் தோறும் மருந்துத் தரக் கட்டுப்பாட்டு மையங்கள் மற்றும் பார்மஸி கல்லூரிகளில் தரமான மருந்து ஆய்வாளர்கள் அதிகளவில் பணியமர்ந்தப்பட வேண்டும். மேற்கண்ட துறைகளுக்கான குழுக்களை உருவாக்கி கண்காணித்திட வேண்டும். அப்போதுதான் இப்பிரச்சனைக்கு ஒரளவு தீர்வுகாணமுடியும்.

Leave A Reply

%d bloggers like this: