====க.சுவாமிநாதன்====                                                                                                                                                         புள்ளி விபரங்கள் மந்திரக்கோல் போன்றவை. அவற்றின் மாயத் தோற்றங்கள் உண்மையை மறைக்கவல்லவை.ஒரு மாணவர் கடந்த தேர்வில் 10 மார்க் வாங்கிவிட்டு தற்போது 20 மார்க் வாங்குகிறார் என வைத்துக் கொள்வோம். இன்னொரு மாணவர் 90 மார்க் வாங்கிவிட்டு தற்போது 99 மார்க் வாங்குகிறார். இதைச் சதவீதத்தில் சொன்னால் முதலாமவர் 100 சதவீதம் மார்க் அதிகரிப்பையும், இரண்டாமவர் 10 சதவீத அதிகரிப்பையே எட்டியிருக்கிறார்கள் என்று கூறலாம்.
அதுபோலவே பட்ஜெட் பற்றியும் ஆட்சியாளர்களும், அவர்களுக்கு சார்பான பொருளாதார நிபுணர்களும் பேசுகிறார்கள். தொகை பெரிதாகத் தெரியுமென்றால் சதவீதத்தை விட்டுவிடுவார்கள். சதவீதம் பெரிதாகத் தெரியுமென்றால் தொகையை விட்டுவிடுவார்கள்.
பாவம் தொழிலதிபர்கள்
250 கோடிகளுக்கு அதிகமாக விற்பனையாகிற நிறுவனங்களுககு வரிக்குறைப்பு இல்லை என வணிக இதழ்கள் குடம் குடமாய்க் கண்ணீர் வடிக்கின்றன. ஆனால் உண்மை என்ன? 1990களுக்கு முன்பு நிறுவன வரி 60 சதவீதம் வரை இருந்தது. உலகமய காலத்தின் ஆட்சியாளர்கள் மாற்றி, மாற்றி அதைக் குறைத்து 30 சதவீதத்திற்கு வந்து நிறுத்தியுள்ளார்கள்.
தற்போதைய பிஜேபி அரசின் முதல் பட்ஜெட்டிலேயே 3 சதவீதம் குறைக்கப்பட்டது.அது மட்டுமல்ல அதைப் படிப்படியாக 25 சதவீதத்திற்கு குறைப்போம் என்ற உறுதிமொழியும் தரப்பட்டது. ரூ.50 போடி விற்பனைக்கு குறைவாக இருக்கிற நிறுவனங்களுக்கு 25 சதவீதம் என்று குறைக்கப்பட்டுவிட்டது. இந்தப் பட்ஜெட்டில் (2018) ரூ.250 கோடி விற்பனைத் தொகை என அந்த உச்சவரம்பு உயர்த்தப்பட்டுள்ளது. ரூ.50 கோடி லாபத்திற்கு குறைவாக ஈட்டுகிற நிறுவனங்கள் 5,06,294 என அரசு புள்ளிவிபரம் கூறுகிறது. ரூ.50 கோடி லாபத்திற்கு அதிகமாக ஈட்டுகிற நிறுவனங்கள் வெறும் 2,532 தான்.
இங்கு நாம் விற்பனைத் தொகைக்குப் பதிலாக இலாபம் என்ற அளவுகோலை எடுத்துக் கொண்டுள்ளோம். எனவே பெரும்பாலான சிறு, குறு நிறுவனங்களுக்கு இந்த பட்ஜெட்டில் புதிதாக ஏதுமில்லை. 800 பெரிய நிறுவனங்களுக்கே இந்த 5 சதவீதக் குறைப்பு தரப்பட்டுள்ளது. என்ன பொருள்! 2014-15 பட்ஜெட்டில் அறிவித்த இலக்கை நோக்கி நகர்கிறோம் என்கிற சமிக்ஞைதான், ஆனாலும் தொழிலதிபர்கள் செல்லமாக சிணுங்குகிறார்கள்.
அமெரிக்காவில் டொனால் ட்ரம்ப் 21 சதவீதத்திற்கு (35 சதவீதத்தில் இருந்து) நிறுவன வரியைக் குறைத்திருப்பதை சுட்டிக்காட்டுகிறார்கள். இதில் வேடிக்கை என்ன தெரியுமா? 30 சதவீதம் என்பது நிறுவன வரி விகிதம் என்றாலும் 500 கோடி ரூபாய்க்கு மேல் லாபம் ஈட்டுகிற நிறுவனங்களிடம் வசூலாகிற வரிகள் 23.94 சதவீதம்தான் (இந்து நாளிதழ் – பிப்ரவரி 2, 2018) ஏற்கெனவே 25 சதவீதத்திற்கு கீழ்தான் இவர்கள் செலுத்துகிற வரிகள் உள்ளன.
முன்பெல்லாம் ‘வரிச்சலுகைகளால் இழக்கப்படும் வருமானம்’ என்ற பட்டியல் பட்ஜெட்டில் தரப்படும். தற்போது அதன் பெயர் ‘மத்திய வரிமுறைமையிலுள்ள வரிச்சலுகைகள் வருமானத்தின் மீது ஏற்படுத்தும் தாக்கம்’ என்று மென்மையாக மாற்றப்பட்டுள்ளது. அதில் நிறுவன வரிச் சலுகைகளால் ரூ.1,65,000 கோடிகள் ஆகும்.
வளர்ச்சியும்… தளர்ச்சியும்…
வருமாண்டின் 7.25 சதவீதத்திலிருந்து 7.5 சதவீதத்திற்குள்ளாக உயரலாமென்று அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.இது எப்படி சாத்தியம்? மூலதனச் செலவுகள் அதிகமாகாமல் வளர்ச்சி எப்படி ஏற்படும்? கடந்த ஆண்டு மொத்த பட்ஜெட் செலவினமான 22.18 லட்சம் கோடிகளில் மூலதனச் செலவுகள் 14.4 சதவீதம் ஆகும். (அதாவது சுமார் 3.19 லட்சம் கோடிகள்) தற்போது 24.42 லட்சம் கோடிகளாக மொத்த பட்ஜெட் செலவினம் அதிகரித்துள்ளது. அதில் மூலதனச் செலவுகள் 12.3 சதவீதமே. (அதாவது சுமார் 3 லட்சம் கோடிகளே).இதையே “செலவினத்தின் தரம்” என்கிறார்கள். சதவீதத்தில் மட்டுமல்ல, தொகையிலும் கூட மூலதனச் செலவுகள் வீழ்ச்சியடைந்தால் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி மட்டும் எப்படி அதிகரிக்கும்?
வேறு வார்த்தைகளில் சொல்வதனால் மொத்த மதிப்பு அதிகரிப்பு (GROSS VALUE ADDITION) 2007ல் முதலீடுகளில் 37 சதவீதமாக இருந்தது. 2018ல் அது 27 சதவீதத்திற்கு சரிந்துள்ளது.
எகானமிக் டைம்ஸில்(பிப்ரவரி 2, 2018) ஓம்கார் கோஸ்வாமி கட்டுரைக்கு தரப்பட்டுள்ள தலைப்பு “7.5 சதவீதம் என்கிற மாடி தெரிகிறது… ஆனால் படிக்கட்டுக்கள் இல்லை”
என்ன ஆச்சு ரேகா?
பட்ஜெட்டில் விவசாயம் பற்றி நிறையப்பேசியுள்ள பிரதமர் மகாத்மா காந்தி கிராமப்புற வேலைவாய்ப்புத் திட்டத்தை பற்றி மூச்சுவிடவில்லை. ஆனால் கடந்த ஆண்டு 48,000 கோடிகளாக இருந்த ஒதுக்கீடு ரூ.55000 கோடிகளுக்கு உயர்த்தப்பட்டுள்ளது. ஆனாலும் அருண்ஜெட்லி காலரைத் தூக்கிவிடாத ரகசியம் என்ன?2017 பட்ஜெட்டில் செய்யப்பட்ட ஒதுக்கீடு ரூ.48,000 கோடி. அதற்குப் பிறகு அதில் விழுந்த பள்ளம் ரூ.11,646 கோடி. ஆனால் கூடுதலாக ரூ.7000 கோடிகள் மட்டுமே தரப்பட்டது. போன ஆண்டு பள்ளத்தைக் கணக்கிற்கொண்டாலே ரூ.59,646 கோடி ஒதுக்கப்பட்டிருக்க வேண்டும். ஆனால் ரேகா ஒதுக்கீடு விழுந்த பள்ளத்தை விட்டே வராததால் அருண்ஜெட்லி அடக்கி வாசித்துள்ளார்.
விவசாய விளைபொருட்களுக்கு உற்பத்திச் செலவினத்தைக் காட்டிலும் 50 சதவீதம் அதிகமாகத் தரப்படும் என அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. அதற்குப் பணம் எங்கே?” சந்தை தலையீடு மற்றும் விலை ஆதரவுத் திட்டத்திற்கு “ரூ.200 கோடி மட்டுமே ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது. விவசாய அமைச்சகத்திற்கான மொத்த ஒதுக்கீடே 3300 கோடி மட்டுமே அதிகரித்துள்ளது. எப்படிச் செய்வார்கள்? “நிதி அயோக்” மாநிலங்களோடு கலந்தாலோசித்து செய்யுமாம். விவசாய விஞ்ஞானி எம்.எஸ்.சுவாமிநாதன் ஒரு கேள்வியை எழுப்பியுள்ளார். 2006ல் அவர் தலைமையிலான கமிட்டி பரிந்துரைத்த அடக்க விலைக் கணக்கீட்டிற்கான சி2(c2) என்கிற ஃபார்முலா எடுத்துக் கொள்ளப்படுமா? அவருக்கே சந்தேகம் வந்துவிட்டால் சாமானிய விவசாயிகளுக்கு அருண்ஜெட்லி சொல்வது எப்படி புரியும்?
உலகிலேயே பெரிய திட்டம்
10 கோடி குடும்பங்களுககு உடல்நலக் காப்பீடு என்ற அறிவிப்பை “மோடி கேர்” என்கிறார்கள். அதற்கு பணம் எங்கே!2016ல் இதேபோல 1 லட்சம் மருத்துவக் காப்பீடு என்று பட்ஜெட்டில் அறிவிக்கப்பட்டது. ஆனால் அதற்குப் பிறகு மறந்து போனது. இராஷ்ட்ரிய ஸ்வஸ்திய பீமா யோஜனாவிற்கு ரூ.2000 கோடி (2018-19) ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது. கடந்த ஆண்டு ரூ.1400 கோடி ஒதுக்கீடாக இருந்தது. ரூ.600 கோடி மட்டுமே உயர்வு. சுகாதார அமைச்சகத்திற்கான ஒதுக்கீடும் 2 சதவீதம் மட்டுமே அதிகரித்துள்ளது.
இவர்கள் அறிவித்திருக்கிற திட்டத்தை அமலாக்க 1,20,000 கோடிகள் தேவைப்படலாம் என உடல்நல பொருளாதார நிபுணர் இந்திராணி முகாபாத்யாயா மதிப்பிட்டுள்ளார். இன்சூரன்ஸ் நிறுவனங்களுக்கு குறைந்தபட்சமாக ஒரு குடும்பத்திற்கு ரூ.5000லிருந்து அதிகபட்சமாக ரூ.15000 தர வேண்டி வரலாம். இதற்கெல்லாம் எங்கே போனது! ஏற்கெனவே பயிர்க்காப்பீட்டில் 2016-17ல் ரூ.22009 கோடி ரூபாய்களை வாங்கிய இன்சூரன்ஸ் நிறுவனங்கள் அதில் 10000 கோடி ரூபாய் இலாபம் பார்த்துவிட்டார்கள். உடல்நலக் காப்பீடு இன்னொரு மடை மாற்றமா? கணக்குகளுக்குள் உள்ள கணக்குகளுக்கு விடை வேண்டாமா!

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.