காந்தி படுகொலை மீதான மறுவிசாரணை குறித்து காந்தியின் கொள்ளுப்பேரன் துஷார் காந்தி

நாதுராம் கோட்சேவிற்கு ஆதரவளித்து அவருக்கு ஊக்கமளித்த கருத்தியலானது, மகாத்மா காந்தியின் படுகொலையை நியாயப்படுத்துகின்ற விதத்திலே தொடர்ந்து முயற்சிகளை மேற்கொண்டு வருகிறது. இந்திய மக்களில் ஒரு பெரும் பகுதியினரை நம்ப வைக்கிற விதத்தில், இந்தக் கருத்தியலின் ஆதரவாளர்கள் கடந்த எழுபதாண்டுகளாக தங்களுடைய பொய்களை மிகவும் வெற்றிகரமாக அரங்கேற்றி வருகின்றனர்.  இப்போது அந்தக் கொலையைப் பற்றியே சந்தேகங்களைப் பரப்புகின்ற வகையில், அதனை அவர்கள் அடுத்த கட்டத்திற்கு எடுத்துச் செல்கின்றனர். காந்தியின் படுகொலைக்கு மறுவிசாரணை வேண்டும் என்ற கோரிக்கை சமீபத்தில் உச்ச நீதிமன்றத்தின் முன்வைக்கப்பட்டது. இந்த வழக்கில் தனக்கு உதவுவதற்காக நீதிமன்ற உதவியாளர் ஒருவரை நியமித்து, அடுத்தகட்ட விசாரணையை அக்டோபர் 30க்கு உச்சநீதிமன்றம் ஒத்தி வைத்துள்ளது. இத்தகைய அப்பட்டமான அற்பமான மனுவை நீதிமன்றம் தள்ளுபடி செய்யாதது உண்மையிலேயே ஆச்சரியமாக இருக்கிறது.

இவ்வாறு காந்தி படுகொலையைப் பற்றி தவறான தகவல்களைத் தருவது, குழப்பத்தை உருவாக்குவது ஆகியவை முதன்முறையாக நடப்பதல்ல. கொலைகாரர்களுக்கு கருத்தியல் தூண்டுதல்களை அளித்து வருகின்ற ஹிந்து வலதுசாரிகளின் நன்கு திட்டமிடப்பட்ட வழிமுறைகளின் ஒரு பகுதியாகவே இவ்வாறான செயல்கள் அமைந்திருக்கின்றன.

கடந்த ஆண்டே காந்தியின் படுகொலை தொடர்பாக மறுவிசாரணை நடத்தப்பட வேண்டும் என்று பம்பாய் உயர் நீதிமன்றத்தில் மனு தாக்கல் செய்யப்பட்டது. அபினவ் பாரத் என்ற அமைப்பில் ஆய்வாளராக உள்ள பங்கஜ் பட்னிஸ் என்பவர் கோட்சே தவிர மற்றொருவரும் காந்தியைத் துப்பாக்கியால் சுட்டதாகவும், நான்காவது தோட்டா ஒன்று அங்கே இருந்ததாகவும், மர்மமான வெளிநாட்டவர் ஒருவருக்கு இதில் பங்கு இருந்ததாகவும் தனது மனுவில் சுட்டிக்காட்டினார். வீர சாவார்க்கரின் பக்தராகத் தன்னைக் காட்டிக் கொண்ட இந்த மனுதாரர், இதன் மூலமாக சாவர்க்கருக்கு ஏற்பட்டிருந்த அவப்பெயரைத் துடைக்க விரும்பினார். காந்தியின் படுகொலை தொடர்பாக 1969ஆம் ஆண்டு வெளியான நீதிபதி கபூர் ஆணையத்தின் அறிக்கையினை நிராகரிக்கவும், புதிய விசாரணைக்கு உத்தரவிடவும் அவர் தனது மனுவில் கோரியிருந்தார். நல்லவேளையாக பம்பாய் உயர் நீதிமன்றம் அந்த மனுவை ஒப்புக் கொள்ள மறுத்து, அதனை நிராகரித்தது. ஆனால் இப்போது உச்சநீதிமன்றம் பட்னீஸ் அளித்த மற்றொரு மனுவை ஏற்றுக்கொண்டிருக்கிறது.

காந்தி படுகொலை வழக்கிலிருந்து சாவர்க்கர் விடுதலை செய்யப்பட்டாலும், கபூர் ஆணையம் மேற்கொண்ட முழுமையான விசாரணையின் மூலம், காந்தியின் படுகொலையில் ஆர்எஸ்எஸ்க்கு இருந்த தொடர்பினை உறுதிப்படுத்தியதையும், கொலைக்கான சதியில் சாவர்க்கர் ஈடுபட்டதற்கான ஆதாரங்களை வெளியிட்டது என்பதையும் நாம் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும். அன்றிலிருந்தே கபூர் ஆணையத்தின் அறிக்கையின் இருப்பானது, சங் பரிவார் மற்றும் சாவர்க்கர் ஆதரவளர்களுக்கு மிகப்பெரும் கவலையை ஏற்படுத்துவதாகவே இருக்கிறது.

பம்பாய் உயர்நீதிமன்றத்தில் தள்ளுபடி செய்யப்பட்ட மனு, உச்சநீதிமன்றத்தால் கேட்கப்பட்ட மனு ஆகியவை சமகால வரலாற்றை அழித்து, அதனைத் தங்களுடைய சொந்த கற்பனைகளுக்கேற்றவாறு மாற்றுவதற்கான நடைமுறையின் ஒரு பகுதியாகவே இருக்கின்றன.

கண்ணுக்குத் தெரியாத மனிதன்

1948 ஜனவரி 30 அன்று மாலை பிர்லா மாளிகையில் நடந்த துப்பாக்கிச் சூட்டின் போது, மற்றுமொருவர் துப்பாக்கியுடன் இருந்ததாகவும், காந்தி இறந்து போகக் காரணமாக இருந்த அந்த நான்காவது தோட்டா அவரது துப்பாக்கியில் இருந்தே வெளியேறியதாகவும் உச்சநீதிமன்றத்தில் அவரால் சமர்ப்பிக்கப்பட்ட மனுவில் கூறப்பட்டிருக்கிறது. அதாவது, காந்தியிடமிருந்து இரண்டரை அடி தள்ளி நின்றிருந்து தனது 9 மிமீ துப்பாக்கியால் மூன்று இஞ்ச் இடைவெளிக்குள் மூன்று தோட்டாக்களை காந்தியின் மார்பில் கோட்சே பாய்ச்சியதால் காந்தி இறக்கவில்லை என்றே அந்த மனு கூற முயற்சிக்கிறது.

அந்த மாலையில் பிர்லா மாளிகையில் ஆயிரம் பேருக்கும் அதிகமானோர் கூடியிருந்தனர், காந்தியை மர்மமான முறையில் துப்பாக்கியால் சுட்ட அந்த மனிதர், அங்கே இருந்தவர்கள் எவராலும் கவனிக்க இயலாத வகையில் முற்றிலும் யாருடைய கண்ணுக்கும் தெரியாத மனிதராகவே இருந்து அங்கிருந்து தப்பிச் சென்றிருக்கிறார்.

கோட்சேவின் கூட்டாளிகளான என்.டி.ஆப்தே, விஷ்ணு ராம்கிருஷ்ண கர்கரே ஆகியோர் கொலை நடந்த பிறகே அந்த இடத்திலிருந்து வெளியேறினாலும்கூட, கொலையில் அவர்கள் பங்கேற்கவில்லை என்பதால், அவர்களை அங்கிருந்த யாராலும் காண முடியவில்லை. கோட்சே காந்தியை நெருங்கும் போது, யாரும் அவரைத் தடுத்து விடாமல் உதவுவதற்காக அவர்கள் வெறுமனே நிராயுதபாணிகளாக மட்டுமே அங்கே சென்றிருந்தனர். அந்தச் செயலை முடித்த பிறகு, முடிந்தால் அவர்கள் அனைவரும் சேர்ந்து தப்பித்துக் கொள்வதை உறுதிசெய்வதையே தங்களுடைய நோக்கமாகக் கொண்டிருந்தனர். அந்தக் கொலை நடந்த பிறகு பிர்லா மாளிகையைச் சேர்ந்த ரகு மாலி என்பவர் கோட்சேவைப் பிடித்து அவரிடமிருந்த அந்தத் துப்பாகியைப் பறித்துக் கொண்டதால் அவர்களது திட்டங்கள் எல்லாம் தகர்ந்து போயின. அப்போது ஏற்பட்ட குழப்பத்தில் ஆப்தேவும், கர்கரேவும் தப்பித்துச் சென்று விட்டனர். துப்பாக்கி ஏந்திய மற்றுமொருவரை அங்கிருந்த யாருமே பார்க்கவில்லை. ஏனெனில், அவ்வாறு ஒருவர் அங்கே இருக்கவில்லை.

கற்பனையில் உண்டான தோட்டா

அந்த இரண்டாவது மனிதனிடம் இருந்த துப்பாக்கியில் இருந்து வந்த நான்காவது குண்டே காந்தியைக் கொன்றதாக நீதிமன்றத்தில் தொடரப்பட்ட மனுவில் கூறப்பட்டுள்ளது. காந்தியின் உடல் பிர்லா மாளிகைக்குள் எடுத்துச் செல்லப்பட்டு, சுத்தம் செய்து, குளிப்பாட்டப்பட்ட போது, காந்தி தனது உடல்மீது போர்த்தியிருந்த சால்வையின் மடிப்புகளுக்குள் சிக்கிக் கொண்டு தோட்டா ஒன்று இருந்ததைப் பார்த்ததாக மனுபென் எழுதியிருந்ததை அந்த மனுதாரர் மேற்கோள் காட்டி இருப்பதாக பத்திரிக்கைச் செய்திகளின் வாயிலாக நான் அறிந்து கொண்டேன்.  அதுதான் அந்த நான்காவது தோட்டா என்கிறார் மனுதாரர். காந்தி கொலை குறித்த விசாரணைகளில் இருந்து, மூன்று தோட்டா துளைத்த காயங்கள் காந்தியின் மார்பில் இருந்ததாகவும், அவரது மெல்லிய உடலுக்குள்ளாகப் புகுந்த இரண்டு தோட்டாக்கள் அவரது உடலைத் துளைத்து வெளியேறியதன் விளைவாக ஏற்பட்ட இரண்டு காயங்கள் முதுகுப் புறத்தில் இருந்ததாகவும் அறியப்படுகிறது.

காந்தியைச் சுட்டுக் கொன்ற மூன்று தோட்டாக்களில் ஒன்று பத்து அடி பின்னால் பறந்து சென்று பிர்லா மாளிகையின் பின்பகுதியில் இருந்த புல்வெளியின் ஓரத்தில் இருந்த மலர்க் கொத்துகளுக்கிடையே இருந்து காவல்துறையால் மீட்கப்பட்டது. காந்தியின் உடலிலேயே எஞ்சியிருந்த தோட்டா, ராஜ்காட்டில் காந்தி எரிக்கப்பட்ட சிதையிலிருந்து சேகரிக்கப்பட்ட சாம்பலில் இருந்து உருகிய ஈயமாக மீட்டெடுக்கப்பட்டது. மூன்றாவது தோட்டாதான் அவரது உடலைக் குளிப்பாட்டிய போது, அவருடைய சால்வையின் மடிப்புகளிலிருந்து மீட்கப்பட்டது.. நான்காவது தோட்டா என்பது கண்டுபிடிக்கப்படவே இல்லை. ஏனெனில் அவ்வாறு எதுவும் இருக்கவில்லை.

காந்தியின் சால்வையிலிருந்து எடுக்கப்பட்ட தோட்டாவிற்கு மற்றுமொரு சுவாராஸ்யமான பக்கம் இருக்கிறது. அந்தத் தோட்டாவை எடுத்துக் கொண்டு காந்தியின் இளைய மகனான தேவதாஸ் காந்தி, முதல் தகவல் அறிக்கை பதிவு செய்யப்பட்ட துக்ளக் ரோடு காவல் நிலையத்திற்குச் சென்றார். அங்கிருக்கும் சிறை காவல்நிலையத்திலிற்குள் வந்து செல்பவர்களை நன்றாகக் காணும் வகையில் இருந்தது. அதிர்ஷ்டவசமாக இன்றளவிலும், அது 1948ஆம் ஆண்டு இருந்ததைப் போலவே இருக்கிறது.  என்னுடைய ’காந்தியைக் கொல்வோம்’ என்ற புத்தகத்திற்காக ஆய்விற்காகச் சென்ற போது நான் அதனைப் பார்த்தேன். துக்ளக் ரோடு காவல் நிலையத்திற்கு தேவதாஸ் சென்ற போது, அவரைப் பார்த்த கோட்சே அவரைச் சந்திக்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கையை வைத்தார். அவரது கோரிக்கை நிராகரிக்கப்பட்ட போது காவல் நிலையத்திற்குள் கலவரச் சூழலை கோட்சே ஏற்படுத்தினார்.

காந்தியின் இறப்பிற்கு காரணமாக இருந்தது அந்த ‘நான்காவது தோட்டாதான் என்று அந்த மனுதாரர் குறிப்பிட்டாலும், உண்மையில் அன்று மாலையில் கோட்சேவின் துப்பாக்கியில் இருந்து வெளியேறிய இரண்டாவது அல்லது மூன்றாவது தோட்டாவே காந்தியைக் கொன்றது. அந்த மூன்று தோட்டாக்களும் ஒன்றிணைந்தோ அல்லது அவற்றில் ஏதாவது ஒன்றினாலோ மட்டுமே காந்தி மரணமடைந்தார். அந்த மூன்று தோட்டாக்களுமே கணக்கில் உள்ளன. நான்காவது தோட்டாவிற்கான ஆதாரம் எதுவும் கிடைக்கவில்லை. ஏனெனில் அவ்வாறு எதுவும் இருக்கவில்லை. கொலைக்குப் பிறகு நடைபெற்ற விசாரணைகளின் போது ஆப்தேவால் காவல்துறையினரிடம் காண்பிக்கப்பட்ட தோட்டா ஒன்று குவாலியரில் உள்ள பர்சுரே என்பவரது வடாவில் இருந்து கைப்பற்றப்பட்டது. அது காந்தியைக் கொல்லப் பயன்படுத்தப்பட்ட துப்பாக்கியிலிருந்து வந்த தோட்டாதானா என்பதை உறுதிப்படுத்த, தடயவியல் ஆய்வகத்தில் சோதனை நடத்தப்பட்டது. கோட்சே பயன்படுத்திய 9 மி.மீ பெர்ரேட்டாவில் இருந்து வித்தியாசமானதாக அது இருந்ததாக நிரூபிக்கப்பட்டது.

9 மிமீ பெர்ரேட்டா துப்பாக்கியின் கதை

ஒரே சீரியல் எண் (606824) கொண்ட இரண்டு பெர்ரேட்டா துப்பாக்கிகள் இருந்ததாக மனுதாரர் குற்றம் சாட்டியுள்ளார். ஆமாம், ஒரே வரிசை எண் கொண்ட இரண்டு பெர்ரேட்டா துப்பாக்கிகள் இருந்தன. அவை இரண்டும் ராஜ்காட்டில் உள்ள தேசிய காந்தி அருங்காட்சியகத்தில் வைக்கப்பட்டுள்ளன. அதில் ஒன்று மட்டுமே கொலைக்குப் பயன்படுத்தப்பட்ட ஆயுதம். அந்தத் துப்பாக்கி கொலை நடந்த போது அங்கே கிடந்த மற்ற பொருட்களுடன் சேர்த்து காந்தி நினைவு நிதியத்திடம் ஒப்படைக்கப்பட்டது, அவ்வாறு சேகரிக்கப்பட்ட அனைத்தும் சேர்ந்து காந்தி அருங்காட்சியகம் உருவாக்கப்படுவதற்குக் காரணமாக அமைந்தன. மற்றொரு துப்பாக்கி கொலை செய்யப் பயன்படுத்திய துப்பாக்கியின் பிரதி ஆகும், அது அவ்வப்போது அருங்காட்சியகத்தில் காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டிருக்கும். அதே வரிசை எண் கொண்ட வேறு எந்த பெர்ரேட்டா துப்பாக்கி உண்மையில் இல்லை.

கோட்சேவின் கைகளுக்கு இந்த துப்பாக்கி சென்று சேர்ந்த கதை மிகுந்த ஆர்வமூட்டுவதாக இருக்கிறது. 1948 ஜனவரி 28 வரையிலும், ஆப்தே – கோட்சே கூட்டணிக்கு காந்தியைக் கொலை செய்வதற்கான தகுந்த ஆயுதம் கிடைக்கவில்லை. அவர்களிடம் மூன்று ரிவால்வர்கள் இருந்த போதிலும், அவற்றில் ஒன்று கூட நம்பத் தகுந்ததாக இல்லாததால்,  ஜனவரி 20 அன்று அவர்கள் காந்தியைக் கொலை செய்ய எடுத்திருந்த முயற்சி தோல்வியைத் தழுவியது. அவர்களிடம் இருந்த துப்பாக்கிகளில் இரண்டு துப்பாக்கிகள் பயன்படுத்தத் தகுந்த தோட்டாக்கள் இல்லாமலும், கோபால் கோட்சேவிடம் இருந்து பெற்ற மற்றுமொரு ராணுவ துப்பாக்கி பயன்படுத்த இயலாத வகையில் இருந்ததையும் ஜனவரி 20 அன்று மாலையில் அவர்கள் கண்டுகொண்டனர். ஜனவரி 21 முதல் 28 வரையிலும் பல இடங்களுக்கும் அவர்கள் சென்று துப்பாக்கியைப் பெறுவதற்கு அலைந்த போதிலும், அவர்களுக்கு அந்த ஆயுதம் கிடைக்கவில்லை.  அந்தக் காலகட்டத்தில் குவாலியர் நகரம் கள்ளத் துப்பாக்கிகள் விற்கப்படும் மிகப் பெரிய சந்தையாக இருந்ததால், இறுதியாக அவர்கள் அங்கே போய்ச் சேர்ந்தனர்.

மருத்துவரும், அகில பாரதிய இந்து மகாசபையின் உறுப்பினருமான தத்தாத்ரேயா பர்சுரே என்பவர் தீவிரமான சாவர்க்காரியராய் இருந்தார், நாதுராம், ஆப்தே ஆகிய இருவருக்கும் நன்கு தெரிந்தவர். அவர் கட்டாயம் தங்களுக்கு உதவுவார் என்பதில் அவர்கள் இருவரும் உறுதியாக இருந்தனர். ஜனவரி 28 அதிகாலையில் அவர்கள் இருவரும் பர்சுரே வீட்டிற்குச் சென்றனர். நல்ல துப்பாக்கி அவரிடம் இருப்பதை அறிந்திருந்த அவர்கள், ஆரம்பத்தில் அதனைத் தருமாறு கேட்டனர். பர்சுரே தர மறுத்து விட்டார். ஆனால், தீவிரமான சாவர்க்கர் பக்தராக இருந்ததால், அவர்களுக்கு வேறொரு துப்பாக்கி வாங்கித் தருவதற்கு அவர் ஒத்துக்கொண்டார். தன்னிடம் பணிபுரிந்து வந்த, கொலைக்குப் பின்னர்  கோட்சேவிற்கு ஆயுதம் கொடுத்ததாகக் குற்றம் சுமத்தப்பட்ட கங்காதர் தந்தவடேவிடம் அந்த வேலையை அவர் கொடுத்தார்.

ஒரு பொருத்தமான துப்பாக்கியைத் தான் கண்டுபிடித்துவிட்டதாக ஜனவரி 28 அன்று மாலையில் தெரிவித்த தந்தவடே, கள்ளத் துப்பாக்கி வியாபாரம் செய்யும் ஜகதீஷ் பிரசாத் கோயல் என்பவரிடம் அது இருப்பதாகக் கூறினார். கோயலிடம் கோட்சேவும், ஆப்தேவும் பேரம் பேசி 500 ரூபாய்க்கு அந்தத் துப்பாக்கியை அவரிடமிருந்து பெற்றுக் கொண்டனர்.  ஆனால் அதனை எவ்வாறு பயன்படுத்துவது என்று அவர்களுக்குத் தெரியவில்லை. துப்பாக்கியை வைத்து எவ்வாறு சுட வேண்டுமென்று தன்னுடைய வடாவின் கொல்லைப்புறத்தில் பர்சுரே செய்து காட்டினார். அப்போது வெளியேறிய தோட்டாதான் பின்னர் காவல்துறையினரால் கைப்பற்றப்பட்ட தோட்டா ஆகும், ஆனாலும் நாதுராமாலோ அல்லது ஆப்தேவாலோ அதை வைத்துச் சுட முடியவில்லை. ஆக இவ்வாறாக முழுமையான மேகசின், மேலும் ஏழு ரவுண்டு தோட்டாக்களுடன் கூடிய கொலை ஆயுதம் கொலைகாரர்களின் வசம் வந்து சேர்ந்தது.

வரிசை எண் 606824 உடன் கூடிய பெர்ரேட்டா 9 மிமீ அரை தானியங்கி துப்பாக்கி மிக நெருக்கமாக நின்று சுடக் கூடிய வேலைக்கு மிகவும் உகந்த ஆயுதங்களில் ஒன்றாகும். உலகம் முழுவதிலுமுள்ள படுகொலையாளர்களால் தேர்வு செய்யப்படும் ஆயுதமாக அது இருந்தது. இந்த துப்பாக்கி பெர்ரேட்டா நிறுவனத்தால் வரையறுக்கப்பட்ட பதிப்பு துப்பாக்கியாகத் தயாரிக்கப்பட்டு முசோலினியின் ராணுவத்தில் பணியாற்றிய அதிகாரிகளுக்கென்று சிறப்பாக வழங்கப்பட்டது, இன்றும் கூட அது ‘பாசிச ஸ்பெஷல்’ என்றே அழைக்கப்படுகிறது. வட ஆப்பிரிக்காவில் உள்ள அபிசீனியாவை ஆக்கிரமித்த போது, முசோலினியின் ராணுவத்தில் இருந்த அதிகாரி ஒருவர் இந்த துப்பாக்கியை வைத்திருந்தார். நேசப் படைகளால் முசோலினியின் ராணுவம் தோற்கடிக்கப்பட்ட போது, நான்காவது குவாலியர் காலாட்படையின் தளபதியாக இருந்த லெப்டினென்ட் கர்னல் V.V. ஜோஷி அந்தத் துப்பாக்கியை முசோலினியின் ராணுவ அதிகாரியிடமிருந்து சரணடைந்ததற்கான சின்னமாகப் பெற்றுக் கொண்டார். அதன் மூலம் அந்தத் துப்பாக்கி போரில் கிடைத்த வெற்றிக் கோப்பையானது. அந்தப் போருக்குப் பின்னர் குவாலியர் ஆட்சியாளரான ஜியாஜிராவ் சிந்தியாவால் அவரது அரண்மணையில் நியமிக்கப்பட்ட ஜோஷி, தன்னுடன் அந்தத் துப்பாக்கியைத் குவாலியருக்குக் கொண்டு வந்தார்,

குவாலியரில் பணியாற்றிய மூத்த அதிகாரி ஒருவர் வைத்திருந்த போரின் வெற்றிக் கோப்பை எவ்வாறு கள்ளத் துப்பாக்கி வியாபாரியின் கைகளுக்கு வந்து சேர்ந்தது, பின்னர் அவரிடம் இருந்து எவ்வாறு கொலைகாரர்களிடம் வந்து அடைந்தது என்பது பற்றி ஒருபோதும் விசாரணை செய்யப்படவில்லை. காந்தி படுகொலையில் பர்சுரே மீது குற்றம் சுமத்தப்பட்டது. கைது செய்யப்பட்ட சமயத்தில் அவர் ஒரு பிரிட்டிஷ் குடிமகனாக இருந்ததாலும், கைது செய்யப்பட்ட போது அவரை ஒப்படைப்பதற்கான உரிய நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ளப்படவில்லை என்பதாலும் அவரது கைது சட்டப்படியானதல்ல என்பதால் அவரைத் தண்டிக்க முடியாது என்று கூறப்பட்டது. அவரே தனது குற்றத்தை ஒத்துக் கொண்டதோடு, அவருக்கு எதிராக பல்வேறு ஆதாரங்கள் இருந்த நிலைமையில், பஞ்சாப் உயர் நீதிமன்றத்தில் செய்யப்பட்ட மேல்முறையீட்டில் அவர் விடுதலை செய்யப்பட்டார்.

காந்தி படுகொலையில் ஈடுபட்டவர்களால் இத்தகைய உண்மைகள் சகித்துக் கொள்ள முடியாதவையாக இருக்கின்றன. வரலாற்றை மாற்றியமைக்கும் திறன் மற்றும் சக்தியைத் தாங்கள் இப்போது கொண்டிருப்பதாக அவர்கள் நினைக்கிறார்கள், அதனால் தங்கள் வசதிக்கேற்றவாறு உண்மையை மறைப்பதற்கான முயற்சிகளைச் செய்கிறார்கள். பண்டைய வரலாற்றை வெற்றிகரமாக சாரமற்றதாக அவர்கள் செய்துள்ளனர், இப்போது அவர்கள் சமகால வரலாற்றையும் அவ்வாறே அற்பத்தனமானதாக, இழிவுபடுத்தும் வகையில் அவர்களின் தேவைகளுக்கு மிகவும் பொருத்தமான கதையாக மாற்றுகிறார்கள். ஆனாலும் உண்மையை மறைக்க முடியாது.

https://thewire.in/185347/trying-to-reopen-gandhis-murder-probe-is-part-of-an-orchestrated-campaign-of-lies/

தமிழில் முனைவர் தா.சந்திரகுரு
விருதுநகர்

Leave A Reply