K.Kanagaraj

க.கனகராஜ், மாநில செயற்குழு உறுப்பினர், சிபிஐ(எம்)

தமிழக அரசு செப்டம்பர் 9-10 தேதிகளில் சர்வதேச முதலீட்டாளர் மாநாட்டை நடத்தியுள்ளது. மாநாட் டிற்கு முன்னதாகவும் தொடர்ந்தும் முதலமைச்சர் “தமிழகம் அடுத்த சில வருடங்களில் சொர்க்க பூமியாக மாறிவிடும்” என்பது போன்ற தோற்றத்தை ஏற்படுத்த முயற்சிக்கிறார். உண்மையிலேயே முதலமைச்சர் சொல்வது போல இரண்டு லட்சத்து 46 ஆயிரம்கோடி ரூபாய் மூலதனம் கொட்டப்போகிறதா? இதன் மூலம் தமிழகத்தின் வருவாய் பெருகப்போகிறதா? வேலை வாய்ப்புகள் அதிகரிக்கப்போகிறதா? முதலமைச்சரின் அறிவிப்பு நம்பகத்தன்மையுள்ளதா? என்ற கேள்விகள் யாருக்கும் எழாதபடி இந்தப் பிரச்சாரங்கள் அமைந்துள்ளன.

வேண்டுமா? வேண்டாமா?

இந்திய, அந்நிய மூலதனம் வருவது மிக முக்கிய தேவையாகும். இதில் யாருக்கும் இரண்டாவது கருத்து இருக்க முடியாது. ஆனால், மூலதன வருகையால் நாம் பெறும் நன்மை மூலதன வருகைக்காக நாம் கொடுக்கும் விலையைவிட அதிகமா என்கிற கேள்வியோடு பொருத்திப் பார்க்க வேண்டிய அவசியம் உள்ளது. உதாரணமாக, ‘நோக்கியா’ தமிழகத்திற்கு வந்தது மிகப்பெரும் வரம் போல சித்தரிக்கப்பட்டது. அதுவும் அதிமுக ஆட்சிக் காலத்தில்தான். விவசாயிகளிடம் ஒரு ஏக்கர் நிலத்தை 8 லட்ச ரூபாய்க்கு வாங்கி அதை செம்மைப்படுத்தி 4.5 லட்சம் ரூபாய்க்கு 210 ஏக்கர் நோக்கியாவுக்கு கொடுக்கப்பட்டது. முத்திரைத் தாள் கட்டணம் முழுவதுமாக ரத்து செய்யப்பட்டது. 5 ஆண்டுகளுக்கு அவர்கள் எந்த வரியும் கட்டத் தேவையில்லை. அடுத்த 5 ஆண்டுகளுக்கு வரிகளில் 50 சதவிகிதம் கட்டினால் போதும். மேலும் அந்த நிறுவனம் விற்கும் செல்போன்களுக்கு செலுத்தும் மதிப்புக் கூட்டு வரியை தமிழக அரசாங்கமே திருப்பிக் கொடுத்துவிடும். அதில் மட்டும் ஒரு நிபந்தனை அந்தத் தொகை நோக்கியா நிறுவனம் தமிழகத்தில் முதலீடு செய்யும் தொகையை மிஞ்சக் கூடாது என்பதுதான். அப்படி கொடுத்த தொகை 856 கோடி ரூபாய். இதோடு தமிழகம் முழுவதும் கடுமையான மின்பற்றாக் குறையால்

பாதிக்கப்பட்டிருந்தபோது மூன்று நிமிடத்திற்கு மேல் நோக்கியாவிற்கு மின்தடை இருக்காது என்றும் அதற்கு மேல் மின்சாரம் தடைப்பட்டால் அதனால் ஏற்படும் உற்பத்தி இழப்பை தமிழக அரசாங்கம் ஈடுகட்டும் என்றும் சலுகை மழையால் நனைய வைத்தது. ஆனாலும், பத்தாண்­­டுகள் முடிவதற்கு முன்பாகவே அந்த நிறுவனம் காலி செய்துவிட்டுச் சென்றுவிட்டது. அதைத் தடுக்க திராணியற்று மத்திய, மாநில அரசுகள் வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டிருந்தன. அவர்கள் நிறுவனத்தை காலி செய்தபோது மாநில அரசுக்கு செலுத்த வேண்டிய 2430 கோடி ரூபாய் வரியையும், மத்திய அரசாங்கத்துக்கு செலுத்த வேண்டிய 21000 கோடி ரூபாய் வரியையும் ஏய்த்துவிட்டதாக முறையே உயர்நீதிமன்றத்திலும், உச்சநீதிமன்றத்திலும் வழக்குகள் நிலுவையில் இருந்தன.

அதில் பணியாற்றிய 6,000 பெண்கள் உட்பட 8,000 பேர் 30 வயதுக்குள் வேலை இழந்தவர்களாக வெளியே வந்துவிட்டார்கள். அந்த நிறுவனத்திற்கு உதிரிப் பாகங்கள் கொடுத்துக் கொண்டிருந்த பாக்ஸ்கான் நிறுவனமும் மூடப்பட்டு அதில் இருந்த 22,000 பேருக்கும் வேலை பறிபோனது. நோக்கியாவுடன் போட்ட ஒப்பந்தத்தால் தமிழக அரசுக்கு, இந்திய அரசுக்கு தமிழக மக்களுக்கு ஏதாவது லாபம் உண்டா?

சிறு, குறு தொழில்கள் செழிக்குமா?

இத்தகைய தொழில்கள் வந்தால் சிறு, குறு தொழில்கள் செழிக்கும் என்றும், அதன் மூலம் பல பேருக்கு வேலை கிடைக்கும் என்றும் சொல்லப்படுகிறது. இதுவும் கூட உண்மையில்லை. உதிரிப் பாகங்கள் உற்பத்தி செய்வதற்கு ஒவ்வொரு நிறுவனமும் அவரவர் நாட்டிலிருந்து ஒப்பந்தக்காரர்களை கூட்டி வந்து நடத்துகிறார்கள். உதாரணமாக, சென்னையைச் சுற்றி உள்ள ஸ்ரீபெரும்புதூர், ஒரகடம், மறைமலைநகர் பகுதியிலுள்ள ஹூண்டாய், ரெனால்ட் நிசான், போர்டு ஆகிய நிறுவனங்களுக்கு உதிரிப் பாகங்களும், சிறு சிறு பணிகளும் செய்யும் ஒப்பந்தங்கள் சில கம்பெனிகளுக்கு கொடுக்கப்பட்டுள்ளன. இவை அனைத்தும் அந்நியக் கம்பெனிகள். டேவூ ஆட்டோமேட்டிவ் சீட்ஸ் சிஸ்டம்ஸ் லிமிடெட், கேபிஐ, CN ஆட்டோமேட்டிவ் இந்தியா லிமிடெட், அசாகி இந்தியா சேப்டி கிளாஸ் பிரைவேட் லிமிடெட், பிரைட் ஆட்டோ பிளாஸ்ட், ஜேகேஎம் டைனமிக் டெக்னாலஜி லிமிடெட், யசாகி, யுக்கால் ஃபியுயல் எனவே, சிறு, குறு தொழில்கள் செழிக்கும் என்பதும் உண்மையல்ல. எப்படியானாலும் அதில் வேலை செய்கிறவர்கள் இந்தியர்களாகத்தானே இருப்பார்கள் என்று எண்ணக்கூடும். இங்கு வேலை செய்பவர்கள் இந்தியர்களே. ஆனால், இவர்களில் பெரும்பாலானோர் அத்தக்கூலிகள். கேபிஐ, CN ஆட்டோமேட்டிக் இந்தியா ஆகிய 2 கம்பெனிகளிலும் ஒருவர் கூட நிரந்தரத் தொழிலாளிகள் இல்லை.

நிறுவனம் நிரந்தரத் தொழிலாளர்கள் நிரந்தரமற்ற தொழிலாளர்கள்
ஹூண்டாய் 1986 3932
ரெனால்ட் நிசான் 1600 2100
போர்டு 3009 2212
மொத்தம் 6595 8244

கை நிறையச் சம்பளம்?

அந்நிய நிறுவனங்களில் சம்பளம் கொட்டிக் கொடுப்பதைப் போன்ற ஒரு கருத்து திட்டமிட்டு பரப்பப்படுகிறது. உண்மையில், இந்த நிறுவனங்கள் எல்லாவிதமான சலுகைகளையும் பெற்றுக் கொண்ட பிறகு குறைந்தபட்ச கூலிச்சட்டம் உட்பட, இந்தியாவின் எந்தச் சட்டத்தையும் அமல்படுத்துவது இல்லை. சம்பளமும் மிகக் குறைவே. இந்தக் கம்பெனிகளில் பணிபுரிபவர்களில் 55 சதவிகிதத்திற்கும் அதிகமானவர்கள் ஒப்பந்தத் தொழிலாளி, தினக்கூலித் தொழிலாளி, வேலை பழகுநர், பயிற்சியாளர், தகுதிகாண் பருவத்தினர் என்று பல்வேறு பெயர்களில் அத்துக்கூலிகளாக வைக்கப்பட்டுள்ளனர்.

உதிரிப் பாகம் தயாரிக்கும் தொழிற்சாலைகள்
நிறுவனம் நிரந்தரத் தொழிலாளர்கள் நிரந்தரமற்ற தொழிலாளர்கள்
டேவூ 30 610
கேபிஐ 0 100
CN 0 193
ஆஷி 200 650
பிரைட் ஆட்டோ 80 180
ஜேகேஎம் 220 824
யசாகி 125 1675
யுகால் 152 1170
மொத்தம் 807 5402

இவர்களின் மாதச் சம்பளம் 10,000 ரூபாய்க்கும் குறைவாகவே உள்ளது. கட்டுமானப் பணியில் ஈடுபடும் கொத்தனார்கள் பலருக்கும் ஒரு நாளைக்கு 500 ரூபாய் சம்பளம் என்பதோடு ஒப்பிட்டால் எத்தகைய சுரண்டலுக்கு இவர்கள் உள்ளாக்கப்படுகிறார்கள் என்பது விளங்கும். இது தவிர, வேலைத்தளத்தில் சில நிறுவனங்கள் குறிப்பிட்ட பணிகளில் எந்திர மனிதனை பயன்படுத்துவதன் மூலம் மனிதர்களை எந்திரம் போல் வேலை வாங்கிக் கொண்டிருக்கின்றன. சம்பளமும் அதிகமில்லை, வேலையும் நிரந்தரமில்லை. கடுமையான ஒடுக்குமுறைகள், இதுதான் இந்தியாவிற்கு வந்துள்ள பல்வேறு வெளிநாட்டு நிறுவனங்களில் பணிபுரியும் இன்றைய தொழிலாளர்களின் நிலை.

அம்மான்னா சும்மாவா?

அம்மா ஜெயலலிதா ஒரு லட்சம் கோடிரூபாய் மூலதனம் வரும் என்றுதான் எதிர்பார்த்தாராம். ஆனால், 2 லட்சத்து 46 ஆயிரம் கோடி ரூபாய் வந்துவிட்டதாக அம்மாவும், அவரது புகழ்பாடும் பத்திரிகைகளும் பக்கம் பக்கமாய் எழுதித் தள்ளுகிறார்கள். ஆனால், கடந்த காலத்தோடு ஒப்பிட்டால், அம்மாவானலும், ஆண்டவனே ஆனாலும் அந்நிய நேரடி மூலதனம் சொன்னபடி வந்துவிடுவதில்லை. உதாரணமாக, கடந்த 4 ஆண்டுகளில் மட்டும் தமிழ்நாடு அரசாங்கம் போட்ட புரிந்துணர்வு ஒப்பந்தங்களின் மொத்த மதிப்பு 31 ஆயிரத்து 706 கோடி ரூபாய் என்று தொழில்துறை அமைச்சர் தங்கமணி தொழில்துறை மானியக் கோரிக்கையில் குறிப்பிட்டுள்ளார். ஆனால், ஒவ்வொரு வருடமும் அவர்கள் சொன்னதை எல்லாம் கூட்டினால் அந்தத் தொகை இதைப்போல பல மடங்கு.

தமிழக அரசு 2011 முதல் 2015 -ல் போட்ட புரிந்துணர்வு ஒப்பந்தமும், வந்து சேர்ந்த முதலீடும்
ஆண்டு புரிந்துணர்வு ஒப்பந்தம் முதலீடு சதவிகிதம்
2011 73298 235 கோடி 0.3
2012 21253 524 கோடி 2.4
2013 27380 2292 கோடி 8.3
2014 14956 2500 கோடி 15
2015 ஜூலை வரை 17412 41 கோடி 0.2
மொத்தம் 154299 5592 கோடி 3.62

இந்தப் பணத்தில் எவ்வளவு வந்தது என்பதை கேர் ரேட்டிங் என்கிற நிறுவனம் கணக்கிட்டுள்ளபடி கடந்த 4 ஆண்டுகளில் தமிழகத்திற்கு வந்த மொத்த மூலதனம் வெறும் 5,592 கோடி ரூபாய் மட்டும்தான். எனவே, கடந்த காலத்தில் நடந்தவைகளை எல்லாம் கவனத்தில் கொண்டு பார்த்தால் போடப்பட்ட புரிந்துணர்வு ஒப்பந்தங்களில் 10 சதவிகிதம் வந்தாலே பெரிய விஷயம். இது தமிழ்நாட்டுக்கு மட்டுமல்ல, எல்லா இடத்திற்கும் பொருந்தும். இதைவிட பெரும் வாய்ப்புகளை அளந்த குஜராத்திற்கு அவர்கள் செய்து கொண்ட புரிந்துணர்வு ஒப்பந்தத்தில் தமிழகத்தை விட குறைந்த அளவே வந்தது. இந்த ஆண்டு ஜனவரி குஜராத் அரசாங்கம் நடத்திய இதேபோன்ற முதலீட்டாளர்கள் மாநாட்டில் 25 லட்சம் கோடி ரூபாய் மதிப்புள்ள 21,000 புரிந்துணர்வு ஒப்பந்தங்கள் கையெழுத்திட்டதாக அந்த அரசாங்கம் ஜம்பம் அடித்துக் கொண்டது. அதற்கு முன்னர் 2013ம் ஆண்டில் 15 லட்சம் கோடிக்கு புரிந்துணர்வு ஒப்பந்தம் போட்டதாகச் சொன்னார்கள். ஆனால் வந்த மூலதனம் அதில் 5 சதவிகிதத்திற்கும் குறைவே. ஆனாலும், அம்மா அலட்டிக் கொள்ளாமல் வாயளக்கிறார். அவரது துதிபாடிகள் அம்மான்னா சும்மாவா என்று புளகாங்கிதத்தோடு பேசுகிறார்கள்.

சொன்னது நீதானா?

அம்மா சொன்னால் அடையாமல் விடமாட்டார் என்பது அவர் கட்சிக்காரர்களும், அவரை ஆதரிக்கும் பத்திரிகையாளர்களும் சொல்லும் கருத்து. ஆனால் அம்மாவின் கடந்த காலச் செயல்பாடு அதற்கு நேர் எதிராக இருக்கிறது. 2012ம் ஆண்டு தொலைநோக்குத் திட்டம் 2023 ஐ வெளியிட்டு தமிழகத்தை கனவில் மிதக்கவிட்டார். 2023ல் ஆசியாவிலேயே மூலதனம் அதிகமாக வரும் இடமாக சென்னை இருக்குமென்றும், அதற்குள் 15 லட்சம் கோடி ரூபாய் அந்நிய மூலதனம் இந்தியாவில் வந்து குவிந்துவிடுமென்றும், வேலை வாய்ப்புகள் வந்து வரிசையில் நிற்குமென்றும் பீற்றித் திரிந்தார்கள். ஒவ்வொன்றிலும் என்ன நடந்திருக்கிறது என்று பார்ப்பதற்குப் பதிலாக ஒரே ஒரு துறையில் குறிப்பாக, எந்தத் தொழில் வந்தாலும் அதற்குத் தேவையான மின்சாரத்துறையில் அவர் சொன்னது என்ன? நடந்திருப்பது என்ன என்பதைப் பார்த்தால் சொன்னது நீதானா என்று கேட்கத் தோன்றும்.

தொலைநோக்குத் திட்டம் 2023ல் மொத்த முதலீடு 15 லட்சம் கோடி என்றால் அது ஏறத்தாழ மூன்றில் ஒருபங்கு, 4.5 லட்சம் கோடி ரூபாய் மின்துறையில் முதலீடு செய்யப்படுமென்றும் அதன் மூலம் 20,000 மெகாவாட் மின்சாரம் உற்பத்தி செய்யப்படுமென்றும், அதில் 2017 இறுதிக்குள் 5,000 மெகாவாட் உற்பத்தி செய்யப்படுமென்றும் தெரிவித்திருக்கிறார்கள். இந்த மூன்று வருட காலத்தில் உருப்படியாக ஒரு திட்டம் கூட துவங்கவில்லை என்பது மட்டுமல்ல, 2017 வருகிறபோது 500 மெகாவாட் மின்சாரம் கூட உற்பத்தி செய்யப்பட்டிருக்காது என்பதுதான் உண்மை. இதேபோன்று மதுரை, தூத்துக்குடி தொழில் வளாகம் பணிகள் பற்றி கடந்த 4 பட்ஜெட்டிலும் அவர்கள் குறிப்பிட்டிருக்கிறார்கள். இன்னும் அது தவழவே இல்லை. குப்புறத்தான் கிடக்கிறது.

இதேபோன்று தமிழகத்தில் பருத்தி உற்பத்தியை அதிகப்படுத்துவதற்காக கடந்த ஆண்டு பட்ஜெட்டில் 50 கோடி ரூபாய் ஒதுக்கப்பட்டது. அதைத் தொடர்ந்து நிறைவேற்றுவதற்கு இந்த ஆண்டு பட்ஜெட்டில் ஏதுமில்லை. எனவே, அம்மா அவ்வப்போது ஊதிப் பெரிதாக்குவார், ஆனால் காற்று போகும்போது இன்னொன்றை எடுத்து ஊதிப் பெருக்கி அதை மறக்கச் செய்வார். இதுதான் ஜெயலலிதா அவர்களின் கடந்த காலச் செயல்பாடாக இருந்து வந்திருக்கிறது. எனவே, அந்நிய மூலதனம் வரட்டும். அதற்காக அது கொள்ளையடித்துக் கொண்டு போகவோ, இந்தியச் சட்டங்களை உடைக்கவோ அனுமதிக்கக்கூடாது.

தமிழக அரசு ஆட்டோமொபைல் தொழிற் கொள்கையில் அத்தொழிலை பொதுப் பயன்பாட்டுச் சேவை என்று சொல்லி வேலை நிறுத்தத்தை தடை செய்திருக்கிறது. விநாசகாலே விபரீத புத்தி என்பார்கள். விபரீத புத்தி விநாச காலத்திற்கு பட்டுக் கம்பளம் விரிக்கும் மூலதனம் வரட்டும். இந்தியச் சட்டங்களுக்குட்பட்டு இயங்கட்டும். தரமான, சமூகப் பாதுகாப்புடன் கூடிய வேலை வாய்ப்பை உருவாக்கட்டும். வரிகளை ஒழுங்காக கட்டட்டும். லாபமும் சம்பாதிக்கட்டும். இப்படி இருந்தால்தான் அது தொழிற்கொள்கை. இல்லையேல் அது கொள்ளைத்தொழில். தமிழக அரசு தொழிலை அனுமதிக்கட்டும்.

Leave A Reply